______________________________________________________________

______________________________________________________________

ฉันมีลางสังหรณ์ที่น่ากลัวเมื่อฉันเข้าไปในห้องปฏิบัติการตรวจเลือดในเดือนมิถุนายน 2012 เพราะฉันรู้สึกว่าซาตานอยู่ใกล้ ห้องปฏิบัติการตกอยู่ในความเงียบสงัด ชายแปลกหน้านั่งใกล้หน้าต่างพนักงานต้อนรับ ส่วนฉันนั่งข้างประตูทางออก

ฉันรู้สึกเห็นอกเห็นใจผู้ป่วยทางจิตที่สงสัยว่าเป็นโรคจิต แต่รู้สึกหวาดกลัวและไม่ปลอดภัยเมื่อเหลือบมองเขา ดวงตาของเขาที่แหลมคมและคุกคาม เคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน ผู้ป่วยทางจิตมักเก็บตัวและหลีกเลี่ยงการสบตา ฉันควรเข้าใกล้หรือหลีกเลี่ยงเขา? สัญชาตญาณของฉันแนะนำความระมัดระวังและความยับยั้งชั่งใจ

เขาลุกขึ้นและคร่ำครวญถึงสุขภาพของเขากับพนักงานต้อนรับว่า “ฉันเป็นบัณฑิตวิทยาลัยและชอบตกปลาบิน . . แต่ตอนนี้ฉันพังพินาศแล้ว” แล้วเข้าไปในกุฏิสนทนากับนักโลหิตวิทยา ฉันได้ยินคนไข้พูดว่าเขามีส่วนร่วมในลัทธิซาตานที่ทำลายสุขภาพของเขา

เขาจ้องมาที่ฉันขณะที่เขาออกจากห้องทดลอง และฉันก็ปกปิดความไม่มั่นใจไว้จนกว่าเขาจะจากไป เมื่อเราถอนหายใจด้วยความโล่งอก นักโลหิตวิทยาถามฉันว่าฉันจะทำให้เธอกลัวหรือไม่ ไม่ ฉันตอบ!

______________________________________________________________