Manuel Silveira

______________________________________________________________

______________________________________________________________

In het sacrament van boete, biecht of verzoening, vergeeft de priester, als vertegenwoordiger van God, zonden die na de doop zijn begaan, wanneer een zondaar oprecht berouw heeft, eerlijk biecht en bereid is genoegdoening te bieden. Katholieken beschouwen de biecht over het algemeen als een privégebeurtenis van persoonlijke genade, hoewel we door onze zonden met de Kerk verzoend worden.

Veel katholieken koesteren de biecht, omdat deze geestelijke rust schenkt aan de geest en ziel van de boeteling en de harmonie met God verzekert – de staat van genade – die door doodzonde verloren is gegaan. Veel priesters geloven dat de vrede van de verzoening het aantal bezoeken aan psychoanalytici en psychiaters zou verminderen. Katholieken in staat van genade zouden het sacrament moeten ontvangen voor vergeving van veniële zonden en aanvullende genaden. Veniële zonden scheiden ons niet van God, maar belemmeren de stroom van goddelijke genade.

De boetedoening bestaat uit vier onderdelen:

• Berouw betekent dat we spijt hebben van onze zonden en dat we ons voornemen beter te gedragen.
• Biechten is het belijden van onze zonden aan een priester. Het is altijd verplicht bij doodzonden en een goede en vrome gewoonte bij lichte zonden.
• Boetedoening bestaat uit gebeden of handelingen die de biechtvader ons opdraagt ​​om ons berouw te tonen en onze daden goed te maken.
• Absolutie – de woorden die Jezus Christus door de priester spreekt om ons van de zonde te bevrijden.

Jezus stelde de boete in op de dag van Zijn opstanding, toen Hij aan Zijn apostelen verscheen. Hij blies op hen en zei: “Ontvang de Heilige Geest. Want wie jullie vergeven, die zonden zullen vergeven zijn; wie jullie niet vergeven, die zonden zullen jullie niet vergeven.” (Johannes 20:22-23)

Alleen priesters en bisschoppen kunnen de biecht afnemen, die zes gevolgen heeft:

• We zijn verzoend met God en hersteld in genade.
• We zijn verzoend met de Kerk.
• We ontvangen kwijtschelding van de eeuwige straf die we hebben opgelopen door doodzonde.
• We ontvangen kwijtschelding, ten minste gedeeltelijk, van de tijdelijke straf die voortvloeit uit zonde.
• We ontvangen vrede en sereniteit van geweten en geestelijke troost.
• We ontvangen geestelijke kracht voor de christelijke strijd.

Een priester verleent absolutie wanneer hij zijn hand opheft boven een berouwvolle zondaar en zegt: “Ik vergeef u uw zonden in de naam van de Vader, en van de Zoon, en van de Heilige Geest. Amen.”

Verzoening voorkomt eeuwige verdoemenis en vermindert de tijdelijke straf, de schuld aan God na de absolutie. We betalen die schuld in dit leven door gebed, boetedoening en andere goede werken die we verrichten in staat van genade, of in het vagevuur. De Kerk beveelt frequent biechten aan, minstens jaarlijks, en berouwrituelen tijdens de vasten.

______________________________________________________________

______________________________________________________________

______________________________________________________________

“Tijdens de maaltijd nam Jezus brood in zijn handen. Hij zegende het brood en brak het. Daarna gaf Hij het aan zijn discipelen en zei: ‘Neem dit en eet ervan. Dit is mijn lichaam.’ Jezus pakte een beker wijn en dankte God. Vervolgens gaf Hij die aan zijn discipelen en zei: ‘Neem dit en drink ervan. Dit is mijn bloed; daarmee sluit God zijn verbond met jullie. Het zal worden vergoten, zodat aan velen vergeving van zonden wordt geschonken.’” (Mattheüs 26:26-28)

Christus heeft de Eucharistie ingesteld om het offer van het kruis door de eeuwen heen tot aan zijn wederkomst voort te zetten en om aan de Katholieke Kerk een gedachtenis van zijn dood en verrijzenis toe te vertrouwen. De Eucharistie is een sacrament van liefde, een teken van eenheid, een band van naastenliefde, een goddelijk gastmaal, een bron van oneindige genade en een onderpand van de toekomstige heerlijkheid in de hemel.

In de Heilige Mis of Eucharistie kunnen katholieken samen met de gehele Kerk het Laatste Avondmaal, het lijden, de dood en de verrijzenis van Christus opnieuw beleven en Hem in de communie ontvangen onder de gedaante van brood en wijn. Door de communie worden wij geestelijk gevoed en dichter bij God en Zijn Kerk gebracht. Het brood en de wijn worden Christus door de aanroeping van de Heilige Geest, zoals beschreven in het artikel ‘De Heilige Geest en de Eucharistie’. Trouw aan het gebod van de Verlosser herbeleeft de Katholieke Kerk het Laatste Avondmaal ter gedachtenis aan Hem, tot aan Zijn glorieuze wederkomst.

De Eucharistie is het voornaamste sacrament van de Kerk en de hoogste uiting van Gods liefde voor Zijn volk. Christus stelt Zichzelf aan ons ter beschikking en vraagt ​​ons ons aan Hem toe te vertrouwen voor onze heiliging. Wanneer wij de communie ontvangen, schenkt de Verlosser ons het eeuwige leven en worden wij in Hem omgevormd. Zijn verlangen naar wederzijdse liefde en zelfgave vormt de kern van de Eucharistie, want door Zichzelf aan ons te schenken, laat Christus ons delen in Zijn goddelijk leven.

Onze Heer heeft ons getoond dat Hij werkelijk aanwezig is in de Eucharistie. Er hebben zich vele eucharistische wonderen voorgedaan in tijden waarin het geloof in de Eucharistie was verzwakt. Bij de meeste van deze wonderen is de hostie veranderd in menselijk vlees en bloed. Katholieken geloven dat de geconsacreerde hostie het Lichaam, Bloed, de Ziel en de Godheid van onze Heer is, en door deze wonderen openbaart Jezus Zijn aanwezigheid op een meer tastbare wijze.

Een recent eucharistisch wonder vond plaats in Buenos Aires, Argentinië, in 1996, onder leiding van kardinaal Bergoglio, de huidige paus Franciscus:

Op 18 augustus 1996, om zeven uur ‘s avonds, droeg pater Alejandro Pezet de heilige mis op in een katholieke kerk in het zakencentrum van Buenos Aires. Toen hij klaar was met het uitreiken van de heilige communie, kwam een ​​vrouw naar hem toe om te vertellen dat ze achter in de kerk, op een kaarsenhouder, een achtergelaten hostie had gevonden. Pater Alejandro ging naar de aangewezen plek en zag de onteerde hostie. Omdat hij deze niet kon consumeren, plaatste hij de hostie in een bakje met water en zette dit weg in het tabernakel van de kapel van het Allerheiligste Sacrament.

Op maandag 26 augustus zag hij, bij het openen van het tabernakel, tot zijn verbazing dat de hostie was veranderd in een bloederige substantie. Hij bracht kardinaal Jorge Bergoglio op de hoogte, die opdracht gaf om de hostie professioneel te laten fotograferen. Uit de foto’s die op 6 september werden gemaakt, bleek duidelijk dat de hostie was veranderd in een stukje bebloed vlees. De hostie bleef enkele jaren in het tabernakel liggen en de hele zaak werd strikt geheimgehouden, totdat kardinaal Bergoglio besloot de hostie wetenschappelijk te laten onderzoeken.

God is liefde en Hij is trouw. Wij verbreken onze relatie met Hem door een doodzonde, maar Hij blijft onveranderd. Wanneer wij het sacrament van de boete ontvangen, worden wij met Hem verzoend en heeft Hij ons even intens lief als vóórdat wij zondigden.

______________________________________________________________