De sjukas smörjelse kan bidra till att bota patienter eller förbereda dem för döden. Den Helige Ande förnyar patientens tillit och tro på Gud och stärker patienten mot förtvivlan, ångest, frestelser och modlöshet inför döden.
Sjukas smörjelse har fem effekter:
Att förena den sjuke med Kristi lidande, för hans eget och hela kyrkans bästa.
Styrkning, frid och mod att på ett kristet sätt uthärda sjukdomens eller ålderdomens lidande.
Förlåtelse för synder, om den sjuke inte kunde uppnå det genom botens sakrament.
Återställande av hälsa, om det bidrar till hans själs frälsning.
Förberedelse för att gå över till evigt liv; hela den katolska kyrkan ber Gud att lindra lidande, förlåta synder och föra en döende till evig frälsning.
Smörjelse kan tas emot flera gånger av vilken mogen katolik som helst som är sjuk eller i fara på grund av sjukdom eller hög ålder, och för att be Gud om bot för en katolik som är sjuk på grund av missbruk, alkoholism, drogberoende eller psykiska störningar. En patient kan ta emot sakramentet före eller under en operation.
Katoliker kan ta emot sakramentet individuellt eller kollektivt hemma, på sjukhus, institution, slagfält och under mässan. Smörjelseoljan är vanligtvis olivolja som välsignas av en biskop på påsktorsdagen. ”Sänd din Helige Andes, Tröstarens, kraft in i denna dyrbara olja. Gör denna olja till ett botemedel för alla som är smorda med den; hela dem i kropp, själ och ande, och befria dem från varje plåga.”
Jag deltog i en smörjelse. Prästen bad, läste ett bibelställe, lade sedan händerna på den döendes huvud och bad tyst. Slutligen gjorde han korstecknet med helig olja på den döendes panna och handflator. Händelsen tog mindre än 10 minuter.
Bön och smörjelse med olja är viktiga. Präster beaktar patientens tillstånd och önskan före ceremonin. De kan dela ut nattvarden till de sjuka och till katoliker som är närvarande vid ceremonin och avsluta gudstjänsten med en bön och en allmän välsignelse.
Den katolska kyrkan följer Jesu omsorg om de sjuka, eftersom helande var avgörande för apostlarnas uppdrag: ”Han kallade till sig de tolv och började sända ut dem två och två … de smorde många sjuka med olja och botade dem.” (Markus 6:7-13)
Andra Vatikankonciliet placerade sakramentet som kollektiv bön och medkänsla.
Sakramentet är en gemensam högtid
Sjukdom innebär mer än kroppslig sjukdom
Smörjelse helar oss genom tro
Bot, nattvard och sjukas smörjelse är, i denna ordning, de sista sakramenten som administreras till en döende. Den sista nattvarden kallas viaticum. Om den döende inte kan bikta sig ges avlösning under förutsättning att ånger ägnas. Präster eller biskopar kan administrera bot, nattvard och sjukas smörjelse, och extraordinära nattvardsministrar kan administrera viaticum.
De ziekenzalving kan bijdragen aan de genezing van patiënten of hen voorbereiden op de dood. De Heilige Geest vernieuwt het vertrouwen en geloof van de patiënt in God en sterkt hem tegen wanhoop, angst, verleidingen en ontmoediging bij het overwegen van de dood.
De ziekenzalving heeft vijf effecten:
De vereniging van de zieke met het lijden van Christus, tot zijn eigen welzijn en dat van de gehele Kerk
De versterking, vrede en moed om het lijden door ziekte of ouderdom op christelijke wijze te verdragen
De vergeving van zonden, indien de zieke deze niet via het sacrament van de boete heeft kunnen verkrijgen
Het herstel van de gezondheid, voor zover dit bijdraagt aan het heil van de ziel
De voorbereiding op de overgang naar het eeuwig leven; de gehele katholieke Kerk vraagt God om het lijden te verlichten, zonden te vergeven en de stervende naar het eeuwig heil te leiden.
De ziekenzalving kan meermaals worden ontvangen door iedere volwassen katholiek die ziek is of in gevaar verkeert door ziekte of ouderdom. Ook kan het sacrament worden toegediend om God te vragen om genezing voor een katholiek die lijdt als gevolg van misbruik, alcoholisme, drugsverslaving of psychische aandoeningen. Een patiënt kan het sacrament ontvangen vóór of tijdens een chirurgische ingreep.
Katholieken kunnen het sacrament individueel of gezamenlijk ontvangen – thuis, in het ziekenhuis, in een instelling, op het slagveld of tijdens een mis. De zalfolie is doorgaans olijfolie die op Witte Donderdag door een bisschop is gezegend: “Zend de kracht van uw Heilige Geest, de Trooster, in deze kostbare olie. Laat deze olie een geneesmiddel zijn voor allen die ermee gezalfd worden; genees hen naar lichaam, ziel en geest, en bevrijd hen van elk lijden.”
Ik heb een toediening van de ziekenzalving bijgewoond. De priester bad, las een bijbelgedeelte, legde vervolgens zijn handen op het hoofd van de stervende en bad in stilte. Tot slot maakte hij met de heilige olie een kruisteken op het voorhoofd en in de handpalmen van de stervende. Het geheel duurde minder dan 10 minuten.
Gebed en zalving met olie vormen de kern van dit sacrament. Priesters houden vóór de plechtigheid rekening met de toestand en de wensen van de zieke. Zij kunnen de communie uitreiken aan de zieke en aan de aanwezige katholieken, en de dienst afsluiten met een gebed en een algemene zegen.
De Katholieke Kerk volgt hiermee de zorg van Jezus voor zieken, aangezien genezing een essentieel onderdeel was van de zending van de apostelen: “Hij riep de twaalf bij zich en begon hen twee aan twee uit te zenden… zij zalfden vele zieken met olie en genazen hen.” (Marcus 6,7-13)
Het Tweede Vaticaans Concilie benadrukte dat dit sacrament een vorm is van gezamenlijk gebed en mededogen.
Het sacrament is een viering van de gemeenschap
Ziekte omvat meer dan alleen lichamelijk ongemak
De zalving geneest ons door middel van geloof
Boetesacrament, eucharistie en ziekenzalving zijn, in deze volgorde, de laatste sacramenten die aan een stervende worden toegediend. De laatste communie wordt ‘viaticum’ genoemd. Als de stervende niet kan biechten, wordt de absolutie onder voorwaarde van berouw verleend. Priesters of bisschoppen kunnen het boetesacrament, de eucharistie en de ziekenzalving toedienen; buitengewone bedieners van de eucharistie mogen het viaticum uitreiken.
Sứ đồ Phao-lô khuyên người Hê-bơ-rơ hãy tìm kiếm sự tăng trưởng thuộc linh.
“Vậy, chúng ta hãy bỏ qua những giáo lý cơ bản về Đấng Christ và tiến đến sự trưởng thành, mà không cần phải nêu lại những nền tảng đó nữa: sự ăn năn về những việc chết và đức tin nơi Đức Chúa Trời, sự dạy dỗ về phép báp-têm và việc đặt tay, sự sống lại của người chết và sự phán xét đời đời.” (Hê-bơ-rơ 6:1-2)
“Nhưng chúng tôi tin chắc về anh em, hỡi những người yêu dấu, về những điều tốt đẹp hơn liên quan đến sự cứu rỗi, dù chúng tôi nói như vậy. Vì Đức Chúa Trời không bất công đến nỗi bỏ qua công việc của anh em và tình yêu thương mà anh em đã tỏ ra đối với danh Ngài bằng việc phục vụ và tiếp tục phục vụ các thánh. Chúng tôi tha thiết mong muốn mỗi người trong anh em hãy tỏ ra cùng một lòng sốt sắng về sự ứng nghiệm của hy vọng cho đến cuối cùng, để anh em đừng trở nên lười biếng, nhưng hãy bắt chước những người nhờ đức tin và sự kiên nhẫn mà được thừa hưởng những lời hứa.” (Hê-bơ-rơ 6:9-12)