Manuel Silveira

______________________________________________________________

______________________________________________________________

Ang pagpasok ni Jesus sa Jerusalem ay ang paunang salita ng Kanyang paghatol ng Sanhedrin, ang pinakamataas na tribunal ng mga Judio, at ang Kanyang paghatol ng kamatayan sa krus ni Pilato, ang Romanong gobernador ng probinsiya.

______________________________________________________________

Kabanata 11

Ang Pagpasok sa Jerusalem. 1 Nang malapit na sila sa Jerusalem, sa Betfage at sa Betania sa Bundok ng mga Olibo, ay sinugo niya ang dalawa sa kaniyang mga alagad 2 at sinabi sa kanila, “Pumunta ka sa nayon sa tapat mo, at pagkapasok mo rito, ay makakakita ka ng isang bisiro na nakatali. kung saan walang nakaupo. Itali ito at dalhin dito. 3 Kung may magsasabi sa iyo, ‘Bakit mo ginagawa ito?’ sumagot, ‘Kailangan ito ng Master at ibabalik ito dito nang sabay-sabay.’” 4 Sa gayo’y umalis sila at nasumpungan ang isang bisiro na nakatali sa isang pintuang-daan sa labas ng lansangan, at kanilang kinalag. 5 Ang ilan sa mga bystanders ay nagsabi sa kanila, “Ano ang iyong ginagawa, na tinatanggal ang bisiro?” 6 Sinagot nila sila gaya ng sinabi sa kanila ni Jesus, at pinahintulutan nilang gawin nila ito. 7 Sa gayo’y dinala nila ang bisiro kay Jesus at inilagay ang kanilang mga balabal sa ibabaw niyaon. At umupo siya dito. 8 Maraming tao ang nangagkalat ng kanilang mga balabal sa daan, at ang iba naman ay nangagkalat ng mga dahong sanga na kanilang pinutol sa mga bukid. 9 Ang mga nauna sa kanya pati na rin ang mga sumusunod ay patuloy na sumisigaw:

“Hosanna!
Mapalad siya na dumating sa pangalan ng Panginoon!

10 Mapalad ang kaharian ng ating amang si David na darating!
Hosanna sa pinakamataas!”

11 Pumasok siya sa Jerusalem at pumasok sa lugar ng templo. Tumingin siya sa paligid sa lahat ng bagay at, dahil huli na, lumabas siya sa Betania kasama ang Labindalawa.

Sinumpa ni Jesus ang Puno ng Igos. 12 Kinabukasan, habang papaalis sila sa Betania ay nagutom siya. 13 Nang makita niya mula sa malayo ang isang puno ng igos sa dahon, siya ay pumunta sa ibabaw upang makita kung siya ay maaaring makahanap ng anumang bagay sa ito. Nang marating niya ito ay wala siyang nakita kundi mga dahon; hindi ito ang oras para sa mga igos. 14 At sinabi niya dito bilang tugon, “Nawa’y walang kumain muli ng iyong prutas!” At narinig ito ng kaniyang mga alagad.

Paglilinis ng Templo. 15 At sila’y nagsidating sa Jerusalem, at nang makapasok sa dako ng templo ay pinayaon niya ang mga nagsisipagbili at nangagbibili roon. Binaligtad niya ang mga mesa ng mga nagpapalit ng pera at ang mga upuan ng mga nagbebenta ng mga kalapati. 16 Hindi niya pinahintulutan ang sinuman na magdala ng anuman sa lugar ng templo. 17 Pagkatapos ay tinuruan niya sila na nagsasabing, “Hindi ba ito nakasulat:

‘Ang aking bahay ay tatawaging bahay-dalanginan para sa lahat ng mga tao’?
Ngunit ginawa mo itong lungga ng mga magnanakaw.”

18 At ang mga pangulong saserdote at ang mga eskriba ay nagsiparoon upang marinig ito, at sila’y humahanap ng paraan upang siya’y patayin, gayon ma’y natakot sila sa kaniya dahil sa ang buong karamihan ay nangagtaka sa kaniyang turo. 19 Nang dumating ang gabi, sila’y nagsilabas sa bayan.

Ang Withered Fig Tree.20 Maaga sa umaga, habang naglalakad sila, nakita nila ang puno ng igos na nalanta hanggang sa mga ugat nito. 21 Naalala ni Pedro at sinabi sa kanya, “Rabbi, tingnan mo! Ang puno ng igos na isinumpa mo ay nalanta.” 22 Sinabi sa kanila ni Jesus bilang tugon, “Magkaroon ng pananampalataya sa Diyos. 23 Amen, sinasabi ko sa inyo, sinomang nagsabi sa bundok na ito, ‘Iangat at itapon sa dagat,’ at huwag mag-alinlangan sa kaniyang puso kundi naniniwala na ang kanyang sinasabi ay mangyayari, ito ay gagawin para sa kanya. 24 Kaya’t sinasabi ko sa inyo, Lahat ng inyong hinihiling sa panalangin, ay inyong paniwalaan na inyong tatanggapin at magiging inyo. 25 Kapag tumayo ka upang manalangin, patawarin ang sinuman na may karaingan sa iyo, upang ang iyong Ama sa langit ay maaaring magpatawad sa iyo ng iyong mga pagsalangsang.” [26]

Ang Awtoridad ni Hesus ay Tinanong. 27 Muli silang bumalik sa Jerusalem. Habang naglalakad siya sa lugar ng templo, nilapitan siya ng mga punong pari, mga eskriba, at mga matatanda 28 at sinabi sa kanya, “Sa anong awtoridad mo ginagawa ang mga bagay na ito? O sino ang nagbigay sa iyo ng awtoridad na gawin ang mga ito?” 29 Sinabi sa kanila ni Jesus, “Tatanungin kita ng isang tanong. Sagutin mo ako, at sasabihin ko sa iyo kung anong kapamahalaan ang ginagawa ko sa mga bagay na ito. 30 Ang bautismo ba ni Juan sa langit o sa pinagmulan ng tao? Sagot mo sa akin.” 31 Tinalakay nila ito sa kanilang mga sarili at sinabing, “Kung sasabihin natin, ‘Ng makalangit na pinagmulan,’ sasabihin niya, ‘[Pagkatapos] bakit hindi ka naniwala sa kanya?’ 32 Ngunit sasabihin ba natin, ‘Ng pinagmulan ng tao’?”— natakot sila sa karamihan, dahil inakala nilang lahat na si Juan ay talagang isang propeta. 33 Kaya’t sinabi nila kay Jesus bilang tugon, “Hindi natin alam.” Pagkatapos ay sinabi ni Jesus sa kanila, “Ni hindi ko sasabihin sa iyo kung anong awtoridad ang ginagawa ko sa mga bagay na ito.”

______________________________________________________________

______________________________________________________________

______________________________________________________________

Ang sinumang hindi tumanggap sa kaharian ng Diyos na parang bata ay hindi papasok dito.

Anuman ang awtoridad na gagamitin ng mga disipulo ay dapat ibigay bilang paglilingkod sa iba. Ang paglilingkod kay Jesus ay ang Kanyang pagsinta at kamatayan para sa mga kasalanan ng sangkatauhan.

______________________________________________________________

Kabanata 10

Pag-aasawa at Diborsiyo. 1 Siya’y naglakbay mula roon at naparoon sa distrito ng Judea [at] sa kabila ng Jordan. Muli ay nagtipon-tipon ang mga tao sa paligid niya at, gaya ng nakaugalian niya, muli niya silang tinuruan. 2 Lumapit ang mga Pariseo at nagtanong, “Legal ba para sa isang asawang lalaki na hiwalayan ang kanyang asawa?” Sinusubukan nila siya. 3 Sinabi niya sa kanila bilang tugon, “Ano ang iniutos sa iyo ni Moises?” 4 Sumagot sila, “Pinahintulutan siya ni Moses na magsulat ng isang panukalang batas ng diborsiyo at i-dismiss siya.” 5 Datapuwa’t sinabi sa kanila ni Jesus, “Dahil sa katigasan ng inyong mga puso ay isinulat niya sa inyo ang utos na ito. 6 Ngunit mula sa simula ng paglikha, ‘ginawa sila ng Diyos na lalaki at babae. 7 Dahil dito ang isang tao ay umalis sa kanyang ama at ina [at makakasama sa kanyang asawa], 8 at ang dalawa ay magiging isang laman.’ Kaya hindi na sila dalawa kundi isang laman. 9 Samakatuwid kung ano ang pinagsama ng Diyos, walang tao ang dapat maghiwalay.” 10 Sa bahay ay muling tinanong siya ng mga alagad tungkol dito. 11 Sinabi niya sa kanila, “Sinumang hiwalayan ang kanyang asawa at magpakasal sa iba ay nangangalunya laban sa kanya; 12 at kung hihiwalayan niya ang kanyang asawa at magpakasal sa iba, siya ay nangangalunya.”

Pagpapala ng mga Bata. 13 At ang mga tao ay nagdadala ng mga anak sa kaniya upang sila’y kaniyang mahawakan, nguni’t sinaway sila ng mga alagad. 14 Nang makita ito ni Jesus ay nagalit siya at sinabi sa kanila, “Hayaan ang mga bata na lumapit sa akin; huwag mong pigilan sila, sapagka’t ang kaharian ng Dios ay kabilang sa mga tulad nito. 15 Amen, sinasabi ko sa inyo, Ang sinumang hindi tumanggap ng kaharian ng Diyos tulad ng isang bata ay hindi papasok dito.” 16 Nang magkagayo’y niyakap niya sila at pinagpala, na ipinatong ang kaniyang mga kamay sa mga yaon.

Ang Mayaman. 17 Habang siya ay naglalakbay, isang lalaki ang tumakbo, lumuhod sa harap niya, at tinanong siya, “Mabuting guro, ano ang dapat kong gawin upang magmana ng buhay na walang hanggan?” 18 Sumagot si Jesus, “Bakit ninyo ako tinatawag na mabuti? Walang mabuti kundi ang Diyos lamang. 19 Alam mo ang mga utos: ‘Hindi ka papatay; hindi ka dapat mangalunya; hindi ka magnanakaw; hindi ka dapat sumaksi ng maling saksi; hindi ka dapat manlinlang; parangalan ang iyong ama at ang iyong ina.’” 20 Sumagot siya at sinabi sa kanya, “Guro, lahat ng ito ay naobserbahan ko mula sa aking kabataan.” 21 Si Jesus, na nakatingin sa kaniya, ay minahal siya at sinabi sa kaniya, “Kayo’y kulang sa isang bagay. Pumunta, ibenta ang mayroon ka, at ibigay sa [mga] mahihirap at magkakaroon ka ng kayamanan sa langit; pagkatapos ay pumunta, sundan mo ako.” 22 Sa pahayag na yaon ay nalaglag ang kaniyang mukha, at siya’y umalis na malungkot, sapagka’t marami siyang pag-aari.

23 Si Jesus ay tumingin sa paligid at sinabi sa kanyang mga alagad, “Gaano kahirap para sa mga may kayamanan na pumasok sa kaharian ng Diyos!” 24 Ang mga alagad ay nangagtaka sa kaniyang mga salita. Kaya’t muling sinabi sa kanila ni Jesus bilang tugon, “Bata, gaano kahirap pumasok sa kaharian ng Diyos! 25 Mas madali para sa isang kamelyo na dumaan sa [sa] mata ng [isang] karayom kaysa sa isang mayaman na pumasok sa kaharian ng Diyos.” 26 Sila ay labis na namangha at sinabi sa kanilang sarili, “Kung gayon sino ang maliligtas?” 27 Si Jesus ay tumingin sa kanila at sinabi, “Para sa mga tao ito ay imposible, ngunit hindi para sa Diyos. Lahat ng bagay ay posible para sa Diyos.” 28 Nagsimulang sabihin sa kanya ni Pedro, “Ibinigay namin ang lahat at sinundan ka.” 29 Sinabi ni Jesus, “Amen, sinasabi ko sa inyo, walang sinuman ang nagbigay ng bahay o mga kapatid na lalaki o babae o ina o ama o mga anak o mga lupain para sa akin at para sa kapakanan ng ebanghelyo 30 na hindi tatanggap ng isang daang beses pa ngayon sa kasalukuyang panahon: mga bahay at mga kapatid na lalaki at mga ina at mga anak at mga lupain, na may mga pag-uusig, at mga at buhay na walang hanggan sa darating na panahon. 31 Ngunit marami sa mga una ang magiging huli, at [ang] huli ay mauuna.”

Ang Ikatlong Hula ng Pasyon. 32 Sila’y nangasa daan, na nagsisiahon sa Jerusalem, at si Jesus ay napauna sa kanila. Namangha sila, at natakot ang mga sumunod. Sa muling pagtabi sa Labindalawa, sinimulan niyang sabihin sa kanila kung ano ang mangyayari sa kanya. 33 “Narito, kami ay pagpunta up sa Jerusalem, at ang Anak ng Tao ay ipinasa sa ibabaw ng mga punong pari at ang mga eskriba, at sila ay hatulan siya sa kamatayan at ibigay sa kanya sa Gentiles 34 na manunuya sa kanya, dumura sa kanya, hampasin siya, at ilagay siya sa kamatayan, ngunit pagkatapos ng tatlong araw siya ay babangon.”

Ambisyon nina James at John. 35 Pagkatapos James at John, ang mga anak ni Zebedeo, ay dumating sa kanya at sinabi sa kanya, “Guro, gusto naming gawin mo para sa amin ang anumang hinihiling namin sa iyo.” 36 Sumagot siya, “Ano ang nais mong gawin para sa iyo?” 37 Sinagot nila siya, “Ipagkaloob na sa iyong kaluwalhatian maaari kaming umupo sa iyong kanan at ang isa sa iyong kaliwa.” 38 Sinabi sa kanila ni Jesus, “Hindi mo alam kung ano ang iyong hinihiling. Maaari mo bang inumin ang tasa na iniinom ko o mabinyagan sa binyag kung saan ako bininyagan?” 39 Sinabi nila sa kanya, “We can.” Sinabi sa kanila ni Jesus, “Ang saro na aking iniinom, kayo’y iinom, at sa bautismo na aking bininyagan, kayo’y bautismuhan; 40 ngunit ang maupo sa aking kanan o sa aking kaliwa ay hindi ko ibibigay kundi para sa mga pinaghandaan nito.” 41 Nang marinig ito ng sampu, sila’y nagalit kay Santiago at kay Juan. 42 Ipinatawag sila ni Jesus at sinabi sa kanila, “Alam mo na ang mga kinikilala bilang mga pinuno ng mga Gentil ay nagpapapanginoon sa kanila, at ang kanilang mga dakila ay nagpapadama sa kanila ng kanilang awtoridad. 43 Ngunit hindi ito magiging gayon sa inyo. Sa halip, ang sinumang nagnanais na maging dakila sa inyo ay magiging inyong lingkod; 44 ang sinumang nagnanais na maging una sa inyo ay magiging alipin ng lahat. 45 Sapagka’t ang Anak ng Tao ay hindi naparito upang paglingkuran kundi upang maglingkod at ibigay ang kaniyang buhay bilang pantubos sa marami.”

Ang Blind Bartimaeus. 46 Dumating sila sa Jerico. At habang siya ay umaalis sa Jerico kasama ang kanyang mga alagad at isang malaking pulutong, Bartimaeus, isang bulag na lalaki, na anak ni Timaeus, nakaupo sa tabi ng daan namamalimos. 47 Nang marinig na si Jesus ng Nazareth, nagsimula siyang sumigaw at nagsabi, “Jesus, anak ni David, maawa ka sa akin.” 48 At marami ang nagsisaway sa kaniya, na sinasabi sa kaniya na tumahimik. Ngunit patuloy siyang tumatawag, “Anak ni David, maawa sa akin.” 49 Huminto si Jesus at sinabing, “Tawagan mo siya.” Kaya tinawag nila ang bulag, sinabi sa kanya, “Kumuha ng lakas ng loob; bumangon ka, tinatawagan ka niya.” 50 Kaniya namang itinapon ang kaniyang balabal, at nagsiahon, at naparoon kay Jesus. 51 Sinabi sa kanya ni Jesus bilang tugon, “Ano ang gusto mong gawin ko para sa iyo?” Sumagot sa kanya ang bulag, “Master, gusto kong makita.” 52 Sinabi sa kanya ni Jesus, “Pumunta ka; ang iyong pananampalataya ay nagligtas sa iyo.” Agad niyang tinanggap ang kanyang paningin at sinundan siya sa daan.

______________________________________________________________