Manuel Silveira

______________________________________________________________

______________________________________________________________

Si Jesus ay tumugon sa mga pangyayari na may tunay na damdamin ng tao, at ang Kanyang mga alagad ay madalas na hindi Siya naiintindihan.

______________________________________________________________

Kabanata 4

Ang Parabula ng Manghahasik. 1 Sa ibang pagkakataon ay nagsimula siyang magturo sa tabi ng dagat. Isang napakaraming tao ang nagtipon sa paligid niya upang siya ay sumakay sa isang bangka sa dagat at umupo. At ang buong karamihan ay nasa tabi ng dagat sa lupa. 2 At tinuruan niya sila ng mahaba sa talinghaga, at sa kurso ng kanyang pagtuturo ay sinabi niya sa kanila, 3 “Pakinggan mo ito! Isang manghahasik ang lumabas para maghasik. 4 At samantalang siya’y naghasik, ay may isang binhi na nangahulog sa dakong tinatahak, at ang mga ibon ay nagsiparoon at kinain. 5 Ang ibang binhi ay nahulog sa mabatong lupa kung saan ito ay may maliit na lupa. Agad itong bumangon dahil hindi malalim ang lupa. 6 At nang sumikat ang araw, ay napaso at natuyo dahil sa kawalan ng mga ugat. 7 Ang ilang binhi ay nahulog sa mga tinik, at ang mga tinik ay lumaki at sinakal at hindi ito nagbunga ng butil. 8 At ang ilang binhi ay nahulog sa mayamang lupa at nagbunga. Ito ay bumangon at lumaki at nagbunga ng tatlumpu, animnapu, at isang daang beses.” 9 Idinagdag niya, “Ang sinumang may tainga na makarinig ay dapat marinig.”

Ang Layunin ng mga Parabula. 10 At nang siya’y magisa, ay tinanong siya ng mga kasama ng Labindalawa tungkol sa mga talinghaga. 11 Sinagot niya sila, “Ang misteryo ng kaharian ng Diyos ay ipinagkaloob sa iyo. Ngunit sa mga nasa labas ang lahat ay may mga talinghaga, 12 kaya iyon

Ang Layunin ng mga Parabula. ¹⁰ And when he was alone, those present along with the Twelve questioned him about the parables. ¹¹ He answered them, “The mystery of the kingdom of God has been granted to you. But to those outside everything comes in parables, ¹² so that

‘maaari silang tumingin at makita ngunit hindi nakikita,
at makinig at makinig ngunit hindi maunawaan,
upang hindi sila ma-convert at mapatawad.’”

13 Sinabi sa kanila ni Jesus, “Hindi mo ba nauunawaan ang talinghagang ito? Kung gayon paano mo mauunawaan ang alinman sa mga talinghaga? 14 Ang manghahasik ay naghahasik ng salita. 15 Ito ang mga nasa daan kung saan inihasik ang salita. Sa sandaling marinig nila, dumating kaagad si Satanas at inalis ang salitang inihasik sa kanila. 16 At ito ang mga naihasik sa mabatong lupa na, kapag narinig nila ang salita, tanggapin ito kaagad nang may kagalakan. 17 Ngunit wala silang ugat; sila ay tumatagal lamang ng ilang panahon. Pagkatapos kapag ang kapighatian o pag-uusig ay dumating dahil sa salita, sila ay mabilis na nahuhulog. 18 Ang mga naihasik sa mga tinik ay ibang uri. Sila ang mga taong nakakarinig ng salita, 19 ngunit makamundong pagkabalisa, pang-akit ng kayamanan, at pananabik sa ibang mga bagay na manghimasok at sumakal sa salita, at hindi ito namumunga. 20 Nguni’t ang mga naihasik sa mayamang lupa ay ang mga nakakarinig ng salita at tumatanggap at namumunga ng tatlumpu’t animnapu’t isang daang ulit.”

Parabula ng Lamparara. 21 Sinabi niya sa kanila, “Ang lampara ba ay dinadala upang ilagay sa ilalim ng basket ng bushel o sa ilalim ng kama, at hindi dapat ilagay sa isang lampstand? 22 Sapagka’t walang maitatago maliban sa maipakikita; walang lihim maliban sa lumiwanag. 23 Ang sinumang may tainga na makarinig ay dapat makarinig.” 24 Sinabi rin niya sa kanila, “Alagaan mo ang iyong naririnig. Ang sukatan na iyong sinusukat ay susukatin sa iyo, at higit pa ang ibibigay sa iyo. 25 Sa isa na mayroon, higit pa ang ibibigay; mula sa isa na hindi, kahit na kung ano ang mayroon siya ay dadalhin.”

Ang Binhi ay Lumalaki ng Sarili. 26 Sinabi niya, “Ganito ang nangyari sa kaharian ng Diyos; para bang ang isang tao ay magkakalat ng binhi sa lupain 27 at matutulog at babangon gabi at araw at ang binhi ay sumibol at tutubo, hindi niya alam kung paano. 28 Sa kaniyang sariling kagustuhan ay nagbubunga ang lupa, una ang talim, pagkatapos ay ang tainga, pagkatapos ay ang buong butil sa tainga. 29 At kapag hinog na ang butil, sabay-sabay niyang hawak ang karit, sapagkat dumating na ang ani.”

Ang Binhi ng Mustasa. 30 Sinabi niya, “Sa ano ang ihahambing natin sa kaharian ng Diyos, o anong talinghaga ang magagamit natin para dito? 31 Ito ay tulad ng buto ng mustasa na, kapag ito ay inihasik sa lupa, ay ang pinakamaliit sa lahat ng mga buto sa lupa. 32 Ngunit kapag ito ay naihasik, ito ay bumubukal at nagiging pinakamalaki sa mga halaman at naglalagay ng malalaking sanga, upang ang mga ibon sa langit ay tumira sa lilim nito.” 33 Sa maraming mga talinghaga ay sinalita niya ang salita sa kanila na kanilang naiintindihan. 34 Kung walang talinghaga ay hindi siya nagsalita sa kanila, kundi sa kaniyang sariling mga alagad ay ipinaliwanag niya ang lahat ng bagay nang pribado.

Ang Pagpapatahimik ng Bagyo sa Dagat. 35 Sa araw na iyon, habang tumatagal ang gabi, sinabi niya sa kanila, “Tayo ay tumawid sa kabilang panig.” 36 At pagkaalis nila sa karamihan, ay isinama nila siya sa daong gaya niya. At kasama niya ang ibang mga bangka. 37 Isang marahas na unos ang dumating at ang mga alon ay humahampas sa bangka, kaya’t ito ay napupuno na. 38 Si Jesus ay nasa popa, natutulog sa isang unan. Ginising nila siya at sinabi sa kanya, “Guro, wala ka bang pakialam na tayo ay mapahamak?” 39 Nagising siya, sinaway ang hangin, at sinabi sa dagat, “Tahimik! Maging pa rin!” Huminto ang hangin at nagkaroon ng matinding kalmado. 40 Pagkatapos ay tinanong niya sila, “Bakit ka natatakot? Wala ka pa bang pananampalataya?” 41 Sila’y nangapuspos ng malaking pagkamangha at nangagsabi sa isa’t isa, “Sino nga ito na sinunod pa nga ng hangin at dagat?”

______________________________________________________________

______________________________________________________________

______________________________________________________________

Ang kasikatan ni Jesus ay lumago nang mabilis sa Galilea at sa mga kalapit na lugar dahil sa Kanyang Awa. Pumili Siya ng labing-dalawang apostol upang tumulong sa pangangaral at pagpapalayas ng mga demonyo. Ang Kanyang mga pagpapagaling, na karamihan ay nangyayari tuwing Araw ng Sabado, ay nagdulot ng alitan sa mga eskriba at mga Pariseo.

Tinutulungan ng mga Pariseo na mapanatili ang tradisyon ng mga Hudyo matapos ang pagkawasak ng Templo noong 70 A.D., ngunit may malaking isyu sila sa pag-aangkin ni Jesus ng kapangyarihan ng Diyos sa pagpapagaling ng mga tao, pagpapaliwanag ng batas, at pagpapatawad ng mga kasalanan.

Ang mga eskriba, na madalas ay nakikipagtalo kay Jesus, ay marahil mga abugado at hukom. Habang sila ay nagpapaliwanag ng batas ng mga Hudyo, hindi nila ito ipinapasa, kaya nagkaroon sila ng alitan kay Jesus na nag-aangking may kapangyarihan siya sa batas. Inakusahan ng mga eskriba na si Jesus ay sinapian ni Beelzebul [Satanas], at iniisip ng mga kamag-anak Niya na Siya ay nawalan ng bait.

______________________________________________________________

Kabanata 3

Isang Lalaki na May Nalalanta na Kamay. 1 Muli siyang pumasok sa sinagoga. May isang lalaking naroroon na may nalalanta na kamay. 2 Binantayan siya nila nang mabuti upang makita kung papagalingin niya ang lalaki sa araw ng sabbath upang siya’y akusahan. 3 Sinabi niya sa lalaking may nalalanta na kamay, “Lumapit ka rito sa harapan namin.” 4 Pagkatapos ay sinabi niya sa kanila, “Mabuti bang gumawa ng mabuti sa araw ng sabbath kaysa gumawa ng masama, magligtas ng buhay kaysa magwasak nito?” Ngunit sila’y nanatiling tahimik. 5 Tumingin siya sa kanila nang galit at nalungkot sa kanilang katigasan ng puso, at sinabi sa lalaki, “Iunat mo ang iyong kamay.” Inunat ito at ang kanyang kamay ay gumaling. 6 Umalis ang mga Pariseo at agad na nag-usap-usap kasama ang mga Herodiano laban sa kanya upang siya’y patayin.

Ang Awa ni Jesus. 7 Si Jesus ay umalis patungo sa dagat kasama ang kanyang mga alagad. Isang malaking bilang ng mga tao ang sumunod mula sa Galilea at mula sa Judea. 8 Nang marinig nila ang ginagawa niya, isang malaking bilang ng mga tao ang pumunta rin sa kanya mula sa Jerusalem, mula sa Idumea, mula sa kabila ng Jordan, at mula sa kalapit na mga lugar ng Tiro at Sidon. 9 Sinabi niya sa kanyang mga alagad na maghanda ng isang bangka para sa kanya dahil sa dami ng tao, upang hindi siya maapakan. 10 Nakapagpagaling siya ng marami, at bilang resulta, ang mga may sakit ay nagsisilapit sa kanya upang hawakan siya. 11 At sa tuwing makikita siya ng mga masamang espiritu, sila’y naluluhod sa harap niya at sumisigaw, “Ikaw ang Anak ng Diyos.” 12 Binalaan sila nang mariin na huwag ipaalam sa kanya.

Misyon ng Labindalawa. 13 Umakyat siya sa bundok at tinawag ang mga nais niyang tawagin, at sila’y lumapit sa kanya. 14 Pumili siya ng labindalawa [na tinawag din niyang mga apostol] upang sila’y maging kasama niya at upang ipadala sila upang mangaral 15 at magkaroon ng kapangyarihan na magpalayas ng mga demonyo: 16 [tinawag niya ang labindalawa:] si Simon, na tinawag niyang Pedro; 17 si Santiago, anak ni Zebedeo, at si Juan na kapatid ni Santiago, na tinawag niyang Boanerges, na ang ibig sabihin ay mga anak ng kulog; 18 si Andres, si Felipe, si Bartolome, si Mateo, si Tomas, si Santiago na anak ni Alfeo; si Tadeo, si Simon na Cananeo, 19 at si Judas Iscariote na nagkanulo sa kanya.

Paglapastangan ng mga Eskriba. 20 Pumunta siya sa bahay. Muling nagtipon ang mga tao, kaya’t hindi na nila kayang kumain. 21 Nang marinig ng mga kamag-anak niya ito, nagtungo sila upang agawin siya, sapagkat sinabi nila, “Nawawala na siya sa katinuan.” 22 Sinabi ng mga eskriba na mula sa Jerusalem, “Siya ay sinapian ni Beelzebul,” at “Sa pamamagitan ng prinsipe ng mga demonyo, nagpapalayas siya ng mga demonyo.”

Si Jesus at Beelzebul. 23 Tinawag niya sila, at nagsimula siyang magsalita sa kanila sa pamamagitan ng mga talinghaga, “Paano magpapalayas si Satanas kay Satanas? 24 Kung ang isang kaharian ay nahahati laban sa kanyang sarili, hindi mananatili ang kahariang iyon. 25 At kung ang isang bahay ay nahahati laban sa kanyang sarili, hindi mananatili ang bahay na iyon. 26 At kung si Satanas ay tumindig laban sa kanyang sarili at nahati, hindi siya makatatayo; iyon na ang katapusan niya. 27 Ngunit walang makapapasok sa bahay ng isang malakas na tao upang mag-ani ng kanyang ari-arian malibang itali muna niya ang malakas na tao. Pagkatapos, maaari niyang angkinin ang kanyang bahay. 28 Amen, sinasabi ko sa inyo, ang lahat ng kasalanan at lahat ng pagpaparatang ng mga tao ay ipagpapatawad sa kanila. 29 Ngunit sinuman na magpaparatang laban sa Banal na Espiritu ay hindi magkakaroon ng pagpapatawad, kundi may kasalanan ng walang hanggan.” 30 Sapagkat sinabi nila, “May maruming espiritu siya.”

Si Jesus at ang Kanyang Pamilya. 31 Dumating ang kanyang ina at mga kapatid. Nakatayo sa labas, nagpadala sila ng mensahe at tinawag siya. 32 Sinabi ng isang madla na nakaupo sa paligid niya, “Ang iyong ina at mga kapatid [at mga kapatid na babae] ay nasa labas at humihiling ng iyong presensya.” 33 Ngunit sumagot siya sa kanila, “Sino ang aking ina at [mga] kapatid?” 34 At tinitingnan ang mga nakaupo sa bilog, sinabi niya, “Narito ang aking ina at mga kapatid. 35 [Sapagkat] ang sinumang gumagawa ng kalooban ng Diyos ay aking kapatid, kapatid na babae, at ina.”

______________________________________________________________

______________________________________________________________

______________________________________________________________

Inangkin ni Jesus, tulad ng Diyos, ang Kanyang kapangyarihang magpatawad ng mga kasalanan, ang Kanyang mga pagpapagaling, ang Kanyang pakikisama sa mga maniningil ng buwis at mga makasalanan at ang Kanyang mga disipulo na walang bayad sa pag-aayuno – ang gayong mga pag-aangkin ay nagdulot ng mga salungatan sa pagitan ni Jesus at ng mga eskriba at mga Pariseo na nagtapos sa kamatayan ni Jesus sa krus. Gayunpaman, si Jesus ay napakapopular sa mga tao sa Galilea sa panahon ng Kanyang ministeryo.

______________________________________________________________

Kabanata 2

Ang Pagpapagaling ng Paralitiko. 1 Nang bumalik si Jesus sa Capernaum pagkaraan ng ilang araw, nalaman na siya ay nasa bahay. 2 Marami ang nagtipun-tipon upang wala nang lugar para sa kanila, kahit sa paligid ng pintuan, at ipinangaral niya ang salita sa kanila. 3 Dumating sila na may dalang isang paralitiko na dala ng apat na lalaki. 4 Dahil hindi sila makalapit kay Jesus dahil sa dami ng tao, binuksan nila ang bubong sa ibabaw niya. Pagkatapos nilang makalusot, ibinaba nila ang banig na kinahihigaan ng paralitiko. 5 Nang makita ni Jesus ang kanilang pananampalataya, sinabi niya sa paralitiko, Anak, pinatawad na ang iyong mga kasalanan. 6 Ngayon, ang ilan sa mga eskriba ay nakaupo roon na nagtatanong sa kanilang sarili, 7 “Bakit nagsasalita ng ganyan ang taong ito? Siya ay namumusong. Sino maliban sa Diyos lamang ang makapagpatawad ng mga kasalanan?” 8 Nalaman kaagad ni Jesus sa kanyang isipan kung ano ang iniisip nila sa kanilang sarili, kaya’t sinabi niya, “Bakit kayo nag-iisip ng mga bagay na iyon sa inyong mga puso? 9 Alin ang mas madaling sabihin sa paralitiko, ‘Ang iyong mga kasalanan ay pinatawad,’ o ang sabihin, ‘Tumayo ka, buhatin mo ang iyong higaan at lumakad’? 10 Ngunit upang malaman ninyo na ang Anak ng Tao ay may awtoridad na magpatawad ng mga kasalanan, sinabi niya sa paralitiko, sinabi niya sa paralitiko, 1 “Bumangon ka sa paralitiko”— 1 iyong banig, at umuwi ka na.” 12 Siya’y bumangon, binuhat kaagad ang kaniyang higaan, at umalis sa paningin ng lahat. Namangha silang lahat at niluwalhati ang Diyos, na nagsasabi, “Hindi pa kami nakakita ng ganito.”

Ang Tawag ni Levi. 13 Muli siyang lumabas sa tabi ng dagat. Lumapit sa kanya ang lahat ng tao at tinuruan niya sila. 14 Sa pagdaan niya, nakita niya si Levi, na anak ni Alfeo, na nakaupo sa poste ng buwis. Sinabi niya sa kanya, “Sumunod ka sa akin.” At tumayo siya at sumunod sa kanya. 15 Habang siya ay nasa hapag sa kanyang bahay, maraming maniningil ng buwis at mga makasalanan ang nakaupong kasama ni Jesus at ng kanyang mga alagad; sapagkat marami ang sumunod sa kanya. 16 Nakita ng ilang mga eskriba na mga Fariseo na siya’y kumakain na kasama ng mga makasalanan at mga maniningil ng buwis, at sinabi sa kaniyang mga alagad, Bakit siya kumakain na kasama ng mga maniningil ng buwis at mga makasalanan? 17 Narinig ito ni Jesus, at sa kanila’y sinabi, Ang mga magaling ay hindi nangangailangan ng manggagamot, kundi ang mga maysakit: hindi ako naparito upang tawagin ang mga matuwid, kundi ang mga makasalanan.

Ang Tanong Tungkol sa Pag-aayuno. 18 Nakaugalian ng mga alagad ni Juan at ng mga Pariseo ang pag-aayuno. Lumapit sa kanya ang mga tao at tumutol, “Bakit nag-aayuno ang mga alagad ni Juan at ang mga alagad ng mga Pariseo, ngunit ang iyong mga alagad ay hindi nag-aayuno?” 19 Sumagot si Jesus sa kanila, “Maaari bang mag-ayuno ang mga panauhin sa kasalan habang kasama nila ang kasintahang lalaki? Hangga’t kasama nila ang kasintahang lalaki ay hindi sila makapag-aayuno. 20 Ngunit darating ang mga araw na aalisin sa kanila ang kasintahang lalaki, at pagkatapos ay mag-aayuno sila sa araw na iyon. 21 Walang nagtatahi ng kapirasong tela sa lumang balabal. Kung gagawin niya, ang kapunuan nito ay humihila, ang bago mula sa luma, at ang luha ay lumalala. 22 Gayundin, walang nagbubuhos ng bagong alak sa mga lumang sisidlang balat. Kung hindi, ang alak ay mapupuksa ang mga balat, at ang alak at ang mga balat ay masisira. Sa halip, ang bagong alak ay ibinubuhos sa bagong sisidlang balat.”

Ang mga Disipolo at ang Sabbath. 23 Habang dumaraan siya sa isang bukirin sa araw ng sabbath, ang kanyang mga alagad ay nagsimulang gumawa ng landas habang namumulot ng mga uhay. 24 Dahil dito ay sinabi sa kanya ng mga Pariseo, “Tingnan mo, bakit ginagawa nila ang ipinagbabawal sa araw ng sabbath?” 25 Sinabi niya sa kanila, “Hindi pa ba ninyo nabasa kung ano ang ginawa ni David nang siya ay nangangailangan at siya at ang kanyang mga kasamahan ay nagugutom? 26 Paano siya pumasok sa bahay ng Diyos noong si Abiatar ang pinakapunong saserdote at kumain ng tinapay na handog na ang mga saserdote lamang ang matuwid na makakain, at ibinahagi ito sa kanyang mga kasamahan?” 27 At sinabi niya sa kanila, “Ang sabbath ay ginawa para sa tao, hindi ang tao para sa sabbath. 28 Kaya’t ang Anak ng Tao ay panginoon kahit ng sabbath.”

______________________________________________________________