Manuel Silveira

______________________________________________________________

______________________________________________________________

Ang mga Pariseo ay tumutol na ang mga himala ni Jesus’ ay hindi kasiya-siya pinatutunayan ang pagdating ng Mesiyas.

______________________________________________________________

Kabanata 8

Ang Pagpapakain ng Apat na Libo. 1 Noong mga araw na iyon nang muling dumami ang napakaraming tao na walang makakain, ipinatawag niya ang mga alagad at sinabing, 2 “Naawa ang puso ko sa karamihan, dahil tatlong araw na silang kasama ko ngayon at walang makakain. 3 Kung padadalhan ko sila ng gutom sa kanilang mga tahanan, sila ay babagsak sa daan, at ang ilan sa kanila ay nakarating sa malayo.” 4 Sinagot siya ng kaniyang mga alagad, “Saan makakakuha ng sapat na tinapay upang masiyahan sila rito sa ilang na lugar na ito?” 5 Tinanong pa rin niya sila, “Ilang tinapay ang mayroon ka?” “Seven,” sagot nila. 6 Inutusan niya ang karamihan na umupo sa lupa. Nang magkagayo’y, at kinuha niya ang pitong tinapay na kaniyang pinasalamatan, at sinira, at ibinigay sa kaniyang mga alagad upang ipamahagi, at kanilang ipinamahagi sa karamihan. 7 Mayroon din silang ilang isda. Sinabi niya ang pagpapala sa kanila at iniutos na ipamahagi din ang mga ito. 8 Kumain sila at nasiyahan. Kinuha nila ang mga fragment na naiwan sa mga basket ng—seven. 9 May mga apat na libong tao.

Pinaalis niya sila ng 10 at sumakay sa bangka kasama ang kanyang mga alagad at pumunta sa rehiyon ng Dalmanutha.

Ang Demand para sa isang Tanda. 11 Ang mga Fariseo ay lumapit at nagsimulang makipagtalo sa kaniya, na humanap sa kaniya ng isang tanda mula sa langit upang subukin siya. 12 Siya ay bumuntong-hininga mula sa lalim ng kanyang espiritu at sinabi, “Bakit ang henerasyong ito ay naghahanap ng isang tanda? Amen, sinasabi ko sa iyo, walang palatandaan na ibibigay sa henerasyong ito.” 13 Nang magkagayo’y iniwan niya sila, at muling sumakay sa daong, at umalis sa kabilang dako.

Ang Lebadura ng mga Pariseo. 14 Nakalimutan nilang magdala ng tinapay, at isang tinapay lamang ang dala nila sa daong. 15 At kaniyang inutusan sila, “Magingat kayo, magsipagbantay laban sa lebadura ng mga Fariseo at sa lebadura ni Herodes.”  Napagpasyahan nila sa kanilang sarili na ito ay dahil wala silang tinapay. 17 Nang malaman niya ito ay sinabi niya sa kanila, “Bakit mo napagpasyahan na ito ay dahil wala kang tinapay? Hindi mo pa ba naiintindihan o naiintindihan? Tumayo ba ang puso mo? 18 Mayroon ka bang mga mata at hindi nakikita, mga tainga at hindi naririnig? At hindi mo ba naaalala, 19 nang masira ko ang limang tinapay sa loob ng limang libo, ilang wicker basket na puno ng mga fragment ang kinuha mo?” Sinagot nila siya, “Twelve.” 20 “Nang masira ko ang pitong tinapay para sa apat na libo, ilang buong basket ng mga fragment ang nakuha mo?” Sinagot nila [siya], “Seven.” 21 Sinabi niya sa kanila, “Hindi mo pa rin maintindihan?”

Ang Bulag na Tao ng Bethsaida. 22 Pagdating nila sa Bethsaida, dinala nila sa kaniya ang isang bulag at nakiusap na hawakan siya. 23 Hinawakan niya ang bulag sa kamay at inakay siya sa labas ng nayon. Nilagyan niya ng dura ang kanyang mga mata ay ipinatong niya ang kanyang mga kamay sa kanya at nagtanong, “May nakikita ka ba?” 24 Sa pagtingin niya ay sumagot siya, “Nakikita ko ang mga taong mukhang puno at naglalakad.” 25 Nang magkagayo’y ipinatong niya ang kaniyang mga mata sa ikalawang pagkakataon at nakita niyang malinaw; nanumbalik ang kaniyang paningin at nakikita niya ang lahat ng bagay. 26 Pagkatapos ay pinauwi niya siya at sinabing, “Huwag man lang pumunta sa nayon.”

______________________________________________________________

______________________________________________________________

______________________________________________________________

Itinataas ni Jesus ang salita ng Diyos higit sa “tradisyon ng mga matatanda” at nakikita ang karumihan bilang isang usapin ng puso, hindi ng mga maruming pagkain.

Ang ebanghelyo ay malamang na isinulat sa Roma ilang sandali bago ang 70 A.D., sa panahon ng nalalapit na pag-uusig at kapag ang pagkawasak ay nagbabadya sa Jerusalem.  Ang mga tagapakinig ng ebanghelyo ay tila mga Gentil, — hindi pamilyar sa mga kaugalian ng mga Hudyo.

______________________________________________________________

Kabanata 7

1 Ngayon nang magtipun-tipon ang mga Pariseo sa kanya, kasama ang ilan sa mga eskriba na nanggaling mula sa Jerusalem, 2 nakita nila na ang ilan sa kanyang mga alagad ay kumain na may mga kamay na marumi, ibig sabihin, hindi naghuhugas. 3 (Sapagat ang mga Pariseo at lahat ng mga Judio ay hindi kumakain maliban kung hinuhugasan nila nang maayos ang kanilang mga kamay, sumusunod sa tradisyon ng mga matatanda, 4 at kapag sila ay galing sa pamilihan, hindi sila kumakain maliban kung sila ay naghuhugas. At marami pang ibang tradisyon na kanilang sinusunod, tulad ng paghuhugas ng mga tasa at mga palayok at mga sisidlan ng tanso at mga sofa sa pagkain. 5 At tinanong siya ng mga Pariseo at mga eskriba, “Bakit hindi lumalakad ang iyong mga alagad ayon sa tradisyon ng mga matatanda, kundi kumakain sila ng mga kamay na marumi?” 6 At sinabi niya sa kanila, “Tama ang hula ni Isaias tungkol sa inyo, mga mapagpaimbabaw, gaya ng nasusulat,

‘Ang bayan na ito’y niluluwalhati ako sa kanilang mga labi,

    ngunit ang kanilang puso ay malayo sa akin;

7 sa walang kabuluhan ang kanilang pagsamba sa akin,

     teaching as doctrines the commandments of men.’

8 Pinapabayaan ninyo ang utos ng Diyos ngunit mahigpit na pinanghahawakan ang tradisyon ng tao.” 9 Patuloy siyang nagsalita, “Gaano mo kahusay na pinapabayaan ang utos ng Diyos upang mapanatili ang iyong tradisyon! 10  Sapagkat sinabi ni Moises, ‘Igalang mo ang iyong ama at ina,’ at ‘Sinumang magmumura sa ama o ina ay mamamatay.’ 11 Ngunit sinasabi ninyo, ‘Kung ang isang tao ay magsabi sa kanyang ama o ina, “Anumang suporta na maaari mong matanggap mula sa akin ay qorban”’ (ibig sabihin, inialay sa Diyos), 12 pinapayagan ninyo siyang wala nang gawin pa para sa kanyang ama o ina. 13 Binabalewala ninyo ang salita ng Diyos alang-alang sa inyong tradisyon na inyong ipinasa. At marami pa kayong mga ganitong bagay na ginagawa.” 14  Tinawag niya muli ang karamihan at sinabi sa kanila, “Pakinggan ninyo ako, kayong lahat, at unawain. Walang anumang pumapasok mula sa labas ang makapagpaparumi sa tao; kundi ang mga bagay na lumalabas mula sa loob ang siyang nagpaparumi.” [16]

17 Nang makauwi siya mula sa karamihan, tinanong siya ng kanyang mga alagad tungkol sa talinghaga. 18 Sinabi niya sa kanila, “Kayo rin ba’y walang pagkaunawa?” Hindi ba ninyo nauunawaan na ang lahat ng pumapasok sa isang tao mula sa labas ay hindi makapagpapadumi, sapagkat ito ay pumapasok hindi sa puso kundi sa tiyan at lumalabas sa banyo? (Kaya’t idineklara niya na lahat ng pagkain ay malinis.) 20 “Ngunit ang lumalabas mula sa isang tao, iyon ang nagdudumi. 21 Mula sa loob ng mga tao, mula sa kanilang mga puso, nagmumula ang masasamang isip, kalaswaan, pagnanakaw, pagpatay, 22 pangangalunya, kasakiman, kasamaan, panlilinlang, kalaswaan, inggit, paglapastangan, kayabangan, kamangmangan. 23 Lahat ng mga kasamaan na ito ay nagmumula sa loob at sila ang nagdudumi.”

Ang Pananampalataya ng Babaeng Siropenisyana. 24 Mula sa lugar na iyon, pumunta siya sa distrito ng Tiro.  Pumasok siya sa isang bahay at ayaw niyang malaman ito ng sinuman, ngunit hindi siya nakaligtas sa atensyon.  Di nagtagal, may isang babae na ang anak na babae ay may maruming espiritu ang nakarinig tungkol sa kanya. Lumapit siya at nagpatirapa sa kanyang mga paa. 26  Ang babae ay isang Griyego, isang Syrophoenician sa kanyang kapanganakan, at siya’y nagmakaawa sa kanya na palayasin ang demonyo mula sa kanyang anak na babae. 27  Sinabi niya sa kanya, “Pakainin muna ang mga bata. Sapagkat hindi tama na kunin ang pagkain ng mga bata at ibigay ito sa mga aso. 28 Sumagot siya at sinabi sa kanya, “Panginoon, kahit ang mga aso sa ilalim ng mesa ay kumakain ng mga tira ng mga bata.” 29 Pagkatapos ay sinabi niya sa kanya, “Dahil sa sinabi mo ito, maaari ka nang umalis. Ang demonyo ay lumabas na sa iyong anak na babae.” 30  Nang umuwi ang babae, nakita niyang nakahiga sa kama ang bata at wala na ang demonyo.

Ang Pagpapagaling ng Isang Bingi. 31 At siya’y umalis uli sa distrito ng Tiro, at naparoon sa daan ng Sidon hanggang sa Dagat ng Galilea, sa distrito ng Decapolis. 32 At dinala sa kaniya ng mga tao ang isang taong bingi na may kapansanan sa pagsasalita at nakiusap sa kaniya na ipapatong ang kaniyang kamay sa kaniya. 33 Kanya siyang inihiwalay ng mag-isa sa karamihan. At kaniyang inilagay ang kaniyang daliri sa mga tainga ng lalake at, naduduraan, hinipo ang kaniyang dila; 34 nang magkagayo’y tumingala siya sa langit at humagulgol, at sinabi sa kaniya, “Ephpatha!” (iyon ay, “Be opened!”) 35 At [kaagad na] nabuksan ang mga tainga ng lalaki, ang kaniyang pananalita ay naalis, at siya’y nagsalita ng malinaw. 36 Inutusan niya silang huwag sabihin kahit kanino. Ngunit habang mas inutusan niya silang huwag, lalo nilang ipinahayag ito. 37 Sila ay labis na namangha at sinabi nila, “Nagawa na niya nang maayos ang lahat ng bagay. Pinarinig niya ang mga bingi at nagsasalita [ang] pipi.”

______________________________________________________________