Manuel Silveira

______________________________________________________________

______________________________________________________________

Kabanata 12

Parabula ng mga Nangungupahan. 1 Nagsimula siyang makipag-usap sa kanila sa mga talinghaga. “Isang lalaki ang nagtanim ng ubasan, naglagay ng bakod sa paligid nito, naghukay ng wine press, at nagtayo ng tore. Pagkatapos ay pinaupahan niya ito sa mga nangungupahan na magsasaka at umalis sa isang paglalakbay. 2 Nang oras na yaon ay nagpadala siya ng isang alipin sa mga nangungupahan upang kumuha sa kanila ng mga ani ng ubasan. 3 Nguni’t siya’y kanilang dinakip, at siya’y kanilang binugbog, at siya’y pinaalis na walang dala. 4 Muli niyang sinugo sila ng ibang alipin. At ang isang iyon ay pinalo nila ang ulo at ikinahihiya. 5 Nagpadala siya ng isa pang pinatay nila. Kaya, masyadong, marami pang iba; ang ilan ay binugbog nila, ang iba ay pinatay nila. 6 Siya’y may isa pang suguin, isang minamahal na anak. Ipinadala niya siya sa kanila sa huli, iniisip, ‘Igagalang nila ang aking anak.’ 7 Ngunit ang mga nangungupahan ay nagsabi sa isa’t isa, ‘Ito ang tagapagmana. Halika, patayin natin siya, at ang mana ay magiging atin.’ 8 Sa gayo’y dinakip nila siya at pinatay, at itinaboy siya sa ubasan. 9 Ano ang gagawin [noon] ng may-ari ng ubasan? Siya’y paroroon, papatayin ang mga nangungupahan, at ibibigay ang ubasan sa iba. 10 Hindi mo ba nabasa ang talatang ito sa banal na kasulatan:

‘Ang bato na tinanggihan ng mga tagapagtayo
naging batong panulok;

12 sa pamamagitan ng Panginoon ay nagawa na ito,
at ito ay kahanga-hanga sa aming mga mata’?”

12 Hinahanap nila siyang arestuhin, ngunit natakot sila sa karamihan, dahil napagtanto nila na hinarap niya ang talinghaga sa kanila. Kaya iniwan nila siya at umalis.

Pagbabayad ng Buwis sa Emperador. 13 At sila’y nagsugo ng ilang Fariseo at Herodiano sa kaniya upang siloin siya sa kaniyang pananalita. 14 Dumating sila at sinabi sa kanya, “Guro, alam namin na ikaw ay isang matapat na tao at hindi ka nababahala sa opinyon ng sinuman. Hindi mo isinasaalang-alang ang katayuan ng isang tao ngunit itinuturo ang daan ng Diyos alinsunod sa katotohanan. Matuwid bang bayaran ang census tax kay Caesar o hindi? Dapat ba tayong magbayad o hindi tayo dapat magbayad?” 15 Alam ang kanilang pagkukunwari ay sinabi niya sa kanila, “Bakit mo ako sinusubok? Dalhin mo sa akin ang isang denario upang tumingin sa.” 16 Dinala nila ang isa sa kanya at sinabi niya sa kanila, “Kaninong larawan at inskripsiyon ito?” Sumagot sila sa kanya, “Caesar’s.” 17 Kaya’t sinabi sa kanila ni Jesus, “Bayaran kay Cesar kung ano ang pag-aari ni Cesar at sa Diyos kung ano ang pag-aari ng Diyos.” Lubos silang namangha sa kanya.

Ang Tanong Tungkol sa Muling Pagkabuhay. 18 Ang ilang mga Saduceo, na nagsasabing walang pagkabuhay na mag-uli, ay lumapit sa kanya at nagtanong ng tanong na ito sa kanya, 19 na nagsasabi, “Guro, isinulat ni Moises para sa amin, ‘Kung ang kapatid ng isang tao ay namatay, na nag-iiwan ng asawa ngunit walang anak, ang kanyang kapatid ay dapat kumuha ng asawa at palakihin ang mga inapo para sa kanyang kapatid.’ 20 Ngayon ay may pitong magkakapatid. Ang una ay nagpakasal sa isang babae at namatay, na walang iniwang inapo. 21 Sa gayo’y ang ikalawa ay nagpakasal sa kaniya at namatay, na walang iniwang mga inapo, at ang ikatlo ay gayon din naman. 22 At ang pito ay walang iniwang inapo. Huli na rin sa lahat namatay ang babae. 23 Sa pagkabuhay na maguli [kapag sila’y bumangon] na siyang asawa ay magiging kaniya? Para sa lahat ng pito ay ikinasal sa kanya.” 24 Sinabi sa kanila ni Jesus, “Hindi ka ba naliligaw dahil hindi mo alam ang mga kasulatan o ang kapangyarihan ng Diyos? 25 Pagka sila’y nangagbangon mula sa mga patay, sila’y hindi nangagaasawa o nangapapagaasawa, kundi sila’y gaya ng mga anghel sa langit. 26 Tungkol sa mga patay na binuhay, hindi mo ba nabasa sa Aklat ni Moises, sa talata tungkol sa palumpong, kung paano sinabi sa kanya ng Diyos, ‘Ako ang Diyos ni Abraham, [ang] Diyos ni Isaac, at [ang] Diyos ng Jacob’? 27 Hindi siya Diyos ng mga patay kundi ng mga buhay. Ikaw ay lubhang naligaw.”

Ang Pinakadakilang Utos. 28 Ang isa sa mga eskriba, nang siya’y lumapit at marinig ang mga ito na nakikipagtalo at nakita kung gaano siya kahusay na sumagot sa kanila, ay nagtanong sa kanya, “Alin ang una sa lahat ng mga utos?” 29 Sumagot si Jesus, “Ang una ay ito: ‘Dinggin, O Israel! Ang Panginoon nating Diyos ay Panginoon lamang! 30 Iibigin mo ang Panginoon mong Dios ng iyong buong puso, ng iyong buong kaluluwa, ng iyong buong pagiisip, at ng iyong buong lakas.’ 31 Ang pangalawa ay ito: ‘mamahalin mo ang iyong kapwa gaya ng iyong sarili.’ Walang ibang utos na mas malaki kaysa sa mga ito.” 32 Sinabi sa kanya ng eskriba, “Well sabi, guro. Tama ka sa pagsasabing, ‘Siya ay Isa at walang iba kundi siya.’ 33 At ‘mahalin siya ng buong puso mo, nang buong pag-unawa mo, nang buong lakas, at mahalin ang iyong kapwa gaya ng iyong sarili.’ ay nagkakahalaga ng higit sa lahat ng sinunog na mga handog at sakripisyo.” 34 At nang makita ni Jesus na [siya] ay sumagot ng may pagkaunawa, sinabi niya sa kanya, “Hindi ka malayo sa kaharian ng Diyos.” At walang nangahas na magtanong pa sa kanya.

Ang Tanong Tungkol sa Anak ni David. 35 Gaya ng itinuturo ni Jesus sa templo, sinabi niya, “Paano sinasabi ng mga eskriba na ang Mesiyas ay anak ni David? 36 Si David mismo, na kinasihan ng Espiritu Santo, ay nagsabi:

‘Sinabi ng Panginoon sa aking panginoon,
“Umupo sa aking kanang kamay
hanggang sa ilagay ko ang iyong mga kaaway sa ilalim ng iyong mga paa.”’

37 Si David mismo ang tumawag sa kanya ng ‘lord’; kaya paano siya anak?” Narinig ito ng malaking pulutong nang may kagalakan.

Pagtanggi sa mga Eskriba. 38 Sa kurso ng kanyang pagtuturo ay sinabi niya, “Mag-ingat sa mga eskriba, na gustong maglibot na nakasuot ng mahabang damit at tumanggap ng mga pagbati sa mga pamilihan, 39 na upuan ng karangalan sa mga sinagoga, at mga lugar ng karangalan sa mga piging. 40 Sila’y nagsisilamon ng mga bahay ng mga bao at, bilang isang dahilan, ay nangagbigkas ng mahahabang panalangin. Makakatanggap sila ng napakatinding pagkondena.”

Kontribusyon ng Poor Widow. 41 At siya’y naupo sa tapat ng kabang-yaman at pinagmasdan kung paanong ang karamihan ay nangaglalagay ng salapi sa kabang-yaman. Maraming mayayaman ang naglalagay ng malaking halaga. 42 Dumating din ang isang kawawang balo at naglagay ng dalawang maliit na barya na nagkakahalaga ng ilang sentimo. 43 Na tumatawag sa kaniyang mga alagad sa kaniyang sarili, ay sinabi niya sa kanila, “Amen, Sinasabi ko sa inyo, itong dukha na balo ay naglagay ng higit kay sa lahat ng iba pang mga tagadala sa kabang-yaman. 44 Para sa lahat sila ay may ambag mula sa kanilang labis na kayamanan, ngunit siya, mula sa kanyang kahirapan, ay nag-ambag lahat ng siya ay nagkaroon, ang kanyang buong kabuhayan.”

______________________________________________________________

______________________________________________________________

______________________________________________________________

Ang pagpasok ni Jesus sa Jerusalem ay ang paunang salita ng Kanyang paghatol ng Sanhedrin, ang pinakamataas na tribunal ng mga Judio, at ang Kanyang paghatol ng kamatayan sa krus ni Pilato, ang Romanong gobernador ng probinsiya.

______________________________________________________________

Kabanata 11

Ang Pagpasok sa Jerusalem. 1 Nang malapit na sila sa Jerusalem, sa Betfage at sa Betania sa Bundok ng mga Olibo, ay sinugo niya ang dalawa sa kaniyang mga alagad 2 at sinabi sa kanila, “Pumunta ka sa nayon sa tapat mo, at pagkapasok mo rito, ay makakakita ka ng isang bisiro na nakatali. kung saan walang nakaupo. Itali ito at dalhin dito. 3 Kung may magsasabi sa iyo, ‘Bakit mo ginagawa ito?’ sumagot, ‘Kailangan ito ng Master at ibabalik ito dito nang sabay-sabay.’” 4 Sa gayo’y umalis sila at nasumpungan ang isang bisiro na nakatali sa isang pintuang-daan sa labas ng lansangan, at kanilang kinalag. 5 Ang ilan sa mga bystanders ay nagsabi sa kanila, “Ano ang iyong ginagawa, na tinatanggal ang bisiro?” 6 Sinagot nila sila gaya ng sinabi sa kanila ni Jesus, at pinahintulutan nilang gawin nila ito. 7 Sa gayo’y dinala nila ang bisiro kay Jesus at inilagay ang kanilang mga balabal sa ibabaw niyaon. At umupo siya dito. 8 Maraming tao ang nangagkalat ng kanilang mga balabal sa daan, at ang iba naman ay nangagkalat ng mga dahong sanga na kanilang pinutol sa mga bukid. 9 Ang mga nauna sa kanya pati na rin ang mga sumusunod ay patuloy na sumisigaw:

“Hosanna!
Mapalad siya na dumating sa pangalan ng Panginoon!

10 Mapalad ang kaharian ng ating amang si David na darating!
Hosanna sa pinakamataas!”

11 Pumasok siya sa Jerusalem at pumasok sa lugar ng templo. Tumingin siya sa paligid sa lahat ng bagay at, dahil huli na, lumabas siya sa Betania kasama ang Labindalawa.

Sinumpa ni Jesus ang Puno ng Igos. 12 Kinabukasan, habang papaalis sila sa Betania ay nagutom siya. 13 Nang makita niya mula sa malayo ang isang puno ng igos sa dahon, siya ay pumunta sa ibabaw upang makita kung siya ay maaaring makahanap ng anumang bagay sa ito. Nang marating niya ito ay wala siyang nakita kundi mga dahon; hindi ito ang oras para sa mga igos. 14 At sinabi niya dito bilang tugon, “Nawa’y walang kumain muli ng iyong prutas!” At narinig ito ng kaniyang mga alagad.

Paglilinis ng Templo. 15 At sila’y nagsidating sa Jerusalem, at nang makapasok sa dako ng templo ay pinayaon niya ang mga nagsisipagbili at nangagbibili roon. Binaligtad niya ang mga mesa ng mga nagpapalit ng pera at ang mga upuan ng mga nagbebenta ng mga kalapati. 16 Hindi niya pinahintulutan ang sinuman na magdala ng anuman sa lugar ng templo. 17 Pagkatapos ay tinuruan niya sila na nagsasabing, “Hindi ba ito nakasulat:

‘Ang aking bahay ay tatawaging bahay-dalanginan para sa lahat ng mga tao’?
Ngunit ginawa mo itong lungga ng mga magnanakaw.”

18 At ang mga pangulong saserdote at ang mga eskriba ay nagsiparoon upang marinig ito, at sila’y humahanap ng paraan upang siya’y patayin, gayon ma’y natakot sila sa kaniya dahil sa ang buong karamihan ay nangagtaka sa kaniyang turo. 19 Nang dumating ang gabi, sila’y nagsilabas sa bayan.

Ang Withered Fig Tree.20 Maaga sa umaga, habang naglalakad sila, nakita nila ang puno ng igos na nalanta hanggang sa mga ugat nito. 21 Naalala ni Pedro at sinabi sa kanya, “Rabbi, tingnan mo! Ang puno ng igos na isinumpa mo ay nalanta.” 22 Sinabi sa kanila ni Jesus bilang tugon, “Magkaroon ng pananampalataya sa Diyos. 23 Amen, sinasabi ko sa inyo, sinomang nagsabi sa bundok na ito, ‘Iangat at itapon sa dagat,’ at huwag mag-alinlangan sa kaniyang puso kundi naniniwala na ang kanyang sinasabi ay mangyayari, ito ay gagawin para sa kanya. 24 Kaya’t sinasabi ko sa inyo, Lahat ng inyong hinihiling sa panalangin, ay inyong paniwalaan na inyong tatanggapin at magiging inyo. 25 Kapag tumayo ka upang manalangin, patawarin ang sinuman na may karaingan sa iyo, upang ang iyong Ama sa langit ay maaaring magpatawad sa iyo ng iyong mga pagsalangsang.” [26]

Ang Awtoridad ni Hesus ay Tinanong. 27 Muli silang bumalik sa Jerusalem. Habang naglalakad siya sa lugar ng templo, nilapitan siya ng mga punong pari, mga eskriba, at mga matatanda 28 at sinabi sa kanya, “Sa anong awtoridad mo ginagawa ang mga bagay na ito? O sino ang nagbigay sa iyo ng awtoridad na gawin ang mga ito?” 29 Sinabi sa kanila ni Jesus, “Tatanungin kita ng isang tanong. Sagutin mo ako, at sasabihin ko sa iyo kung anong kapamahalaan ang ginagawa ko sa mga bagay na ito. 30 Ang bautismo ba ni Juan sa langit o sa pinagmulan ng tao? Sagot mo sa akin.” 31 Tinalakay nila ito sa kanilang mga sarili at sinabing, “Kung sasabihin natin, ‘Ng makalangit na pinagmulan,’ sasabihin niya, ‘[Pagkatapos] bakit hindi ka naniwala sa kanya?’ 32 Ngunit sasabihin ba natin, ‘Ng pinagmulan ng tao’?”— natakot sila sa karamihan, dahil inakala nilang lahat na si Juan ay talagang isang propeta. 33 Kaya’t sinabi nila kay Jesus bilang tugon, “Hindi natin alam.” Pagkatapos ay sinabi ni Jesus sa kanila, “Ni hindi ko sasabihin sa iyo kung anong awtoridad ang ginagawa ko sa mga bagay na ito.”

______________________________________________________________