______________________________________________________________

______________________________________________________________

GEZUAR PASHKET!

Ringjallja e Krishtit është thelbësore për krishterimin (1 Korintasve 15:1-4, 12-14) dhe (Romakëve 10:9).

• Ajo tregon drejtësinë e Perëndisë duke e lartësuar Krishtin në një jetë lavdie, ndërsa Ai e përuli veten deri në vdekje. (Filipianëve 2:8-9)

• Ringjallja përfundoi misterin e shëlbimit dhe shpëtimit tonë; me vdekjen e Tij Krishti na ka çliruar nga mëkati dhe me ringjalljen e Tij na ka rikthyer privilegjet më të rëndësishme të humbura nga mëkati. (Romakëve 4:25)

• Ne e pranojmë Krishtin si Perëndinë e pavdekshme, shkakun efikas dhe shembullor të ringjalljes sonë (1 Korintasve 15:21) dhe (Filipianëve 3:20-21), dhe si modelin dhe mbështetjen e jetës sonë të re të hirit. (Romakëve 6:4-6, 9-11)

Nëse Krishti nuk do të ishte ringjallur, besimi ynë do të ishte i kotë (1 Korintasve 15:14). Krishti profetizoi ringjalljen e Tij (Mateu 20:19), (Marku 9:19; 14:28), (Luka 18:33) dhe (Gjoni 2:19-22). Zoti i Ringjallur u është shfaqur njëmbëdhjetë herë dishepujve të Tij dhe Pjetri argumentoi në Rrëshajë nevojën e ringjalljes së Krishtit. (Veprat 2:24-28)

Bindja e Krishtit deri në vdekje siguroi shëlbimin tonë, ringjallja e Tij shlyente mëkatet tona, sakrifica e Tij kënaqi drejtësinë hyjnore dhe gjaku i Tij na shpëtoi. Ringjallja e tij është një premtim i ringjalljes së të gjithë besimtarëve (Romakëve 8:11), (1 Korintasve 6:14; 15:47-49), (Filipianëve 3:21) dhe (1 Gjonit 3:2).

Dhiata e Re këmbëngul se besimi në ringjalljen është një premisë e besimit të krishterë. “Sepse po të rrëfesh me gojën tënde se Jezusi është Zot dhe të besosh në zemrën tënde se Zoti e ringjalli prej së vdekurish, do të shpëtohesh.” (Romakëve 10:9)

______________________________________________________________