ជំពូកទី 4 អាថ៌កំបាំងនៃព្រះយេស៊ូវ

______________________________________________________________

______________________________________________________________

ព្រះយេស៊ូវ​មាន​ប្រតិកម្ម​ចំពោះ​ព្រឹត្តិការណ៍​ដោយ​អារម្មណ៍​មនុស្ស​ពិតប្រាកដ ហើយ​សិស្ស​របស់​ទ្រង់​ជា​ញឹកញាប់​មិន​យល់​ពី​ទ្រង់ ។

______________________________________________________________

ជំពូកទី 4


ប្រស្នាអំពីអ្នកសាបព្រោះ។ 1 នៅ​ឱកាស​មួយ​ទៀត គាត់​ចាប់​ផ្ដើម​បង្រៀន​នៅ​មាត់​សមុទ្រ។ ហ្វូង​មនុស្ស​ដ៏​ច្រើន​កុះករ​មក​ជុំ​វិញ​លោក រហូត​ដល់​ចុះ​ទូក​ទៅ​លើ​សមុទ្រ ហើយ​អង្គុយ​ចុះ។ ហើយ​ហ្វូង​មនុស្ស​ទាំង​មូល​នៅ​ក្បែរ​សមុទ្រ​នៅ​លើ​គោក។ 2 ហើយ​ទ្រង់​ក៏​បង្រៀន​គេ​ជា​ពាក្យ​ប្រស្នា​ជា​យូរ​មក​ហើយ ហើយ​នៅ​ពេល​ដែល​ទ្រង់​បាន​បង្គាប់​នោះ ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា ៣ “ស្តាប់​ចុះ! អ្នកសាបព្រោះបានចេញទៅសាបព្រោះ។ 4 កាល​គាត់​សាប​ព្រោះ គ្រាប់​ពូជ​ខ្លះ​ធ្លាក់​លើ​ផ្លូវ ហើយ​សត្វ​ស្លាប​មក​ស៊ី​អស់។ 5 គ្រាប់​ពូជ​ផ្សេង​ទៀត​ធ្លាក់​លើ​ដី​ថ្ម ដែល​មាន​ដី​តិច។ វា​ផុស​ឡើង​ភ្លាម​ព្រោះ​ដី​មិន​ជ្រៅ។ ៦ ហើយ​ពេល​ព្រះអាទិត្យ​រះ​ឡើង វា​ត្រូវ​ឆេះ ហើយ​ក្រៀម​ស្វិត​ព្រោះ​គ្មាន​ឫស។ ៧ មាន​គ្រាប់​ពូជ​ខ្លះ​ធ្លាក់​ទៅ​ក្នុង​បន្លា ហើយ​បន្លា​ក៏​ដុះ​ឡើង ហើយ​ច្របាច់​វា ហើយ​វា​មិន​បង្កើត​គ្រាប់​អ្វី​ឡើយ។ ៨ ហើយ​គ្រាប់​ពូជ​ខ្លះ​ធ្លាក់​លើ​ដី​សម្បូរ ហើយ​បង្កើត​ផល។ វា​បាន​ដុះ​ឡើង ហើយ​បាន​ផល​សាមសិប ហុកសិប និង​មួយ​រយ»។ ៩ លោក​បាន​បន្ថែម​ថា៖ «អ្នក​ណា​ដែល​មាន​ត្រចៀក​ស្ដាប់ អ្នក​នោះ​ត្រូវ​តែ​ឮ»។

គោលបំណងនៃប្រស្នា។ ១០ ហើយ​ពេល​គាត់​នៅ​តែ​ម្នាក់​ឯង អស់​អ្នក​ដែល​មាន​វត្តមាន​ជា​មួយ​នឹង​សាវ័ក​ដប់ពីរ​រូប​បាន​សួរ​គាត់​អំពី​រឿង​ប្រៀប​ប្រដូច។ ១១ លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​គេ​ថា៖ «អាថ៌​កំបាំង​នៃ​រាជាណាចក្រ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ប្រទាន​មក​អ្នក​រាល់​គ្នា​ហើយ។ ប៉ុន្តែ​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​នៅ​ខាង​ក្រៅ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​កើត​ឡើង​ដោយ​ពាក្យ​ប្រៀបធៀប ១២ ដូច្នេះ

‘គេ​មើល​ហើយ​ឃើញ​តែ​មិន​យល់
ស្តាប់ហើយស្តាប់ តែមិនយល់
ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​គេ​ប្រែ​ចិត្ត ហើយ​ត្រូវ​បាន​អត់​ទោស​ឲ្យ​សោះ»។

13 ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា៖ «តើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​មិន​យល់​ពាក្យ​ប្រៀប​ប្រដូច​នេះ​ឬ? ដូច្នេះ តើ​អ្នក​នឹង​យល់​ពាក្យ​ប្រស្នា​ណា​មួយ​ដោយ​របៀប​ណា? ១៤ អ្នកសាបព្រោះពាក្យ។ 15 នេះ​ហើយ​ជា​អ្នក​នៅ​លើ​ផ្លូវ​ដែល​ពាក្យ​ត្រូវ​បាន​គេ​សាប​ព្រោះ។ ពេល​ដែល​គេ​ឮ នោះ​សាតាំង​ក៏​មក​ភ្លាម ហើយ​ដក​ពាក្យ​ដែល​សាប​ព្រោះ​នៅ​ក្នុង​ពួក​គេ​ចេញ។ 16 ហើយ​អ្នក​ទាំង​នេះ​ជា​ពូជ​ដែល​ត្រូវ​គេ​សាប​ព្រោះ​លើ​ដី​ថ្ម ដែល​កាល​ណា​គេ​ឮ​ព្រះ‌បន្ទូល​ហើយ ចូរ​ទទួល​វា​ភ្លាម​ដោយ​អំណរ។ ១៧ ប៉ុន្តែ​គេ​គ្មាន​ឫស​ទេ។ ពួកគេមានរយៈពេលតែមួយ។ ពេល​ដែល​ទុក្ខ​លំបាក​ឬ​ការ​បៀតបៀន​កើត​ឡើង​ដោយ​សារ​ពាក្យ នោះ​គេ​ក៏​រលត់​ទៅ​វិញ​យ៉ាង​ឆាប់​រហ័ស។ 18 អ្នក​ដែល​សាប​ព្រោះ​នៅ​ក្នុង​បន្លា គឺ​ជា​ប្រភេទ​មួយ​ផ្សេង​ទៀត។ ពួក​គេ​ជា​មនុស្ស​ដែល​ឮ​ព្រះ​បន្ទូល 19 ប៉ុន្តែ​ការ​ខ្វល់ខ្វាយ​ខាង​លោកិយ ការ​ល្បួង​នៃ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ និង​ការ​ចង់​បាន​របស់​ផ្សេង​ទៀត​ចូល​ជ្រៀត​ជ្រែក​ពាក្យ​សម្ដី ហើយ​មិន​បង្កើត​ផល​អ្វី​ឡើយ។ 20 ប៉ុន្តែ​អ្នក​ដែល​សាប​ព្រោះ​លើ​ដី​ដ៏​សម្បូរ​បែប គឺ​អ្នក​ដែល​ឮ​ព្រះ‌បន្ទូល ហើយ​ទទួល ហើយ​បង្កើត​ផល​សាមសិប​ហុកសិប​មួយ​រយ»។

ប្រស្នាអំពីចង្កៀង។ 21 ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «តើចង្កៀងដែលគេយកទៅដាក់នៅក្រោមកន្ត្រក ឬនៅក្រោមគ្រែ ហើយមិនត្រូវដាក់នៅលើជើងចង្កៀងទេ? ២២ត្បិត​គ្មាន​អ្វី​លាក់​កំបាំង​ក្រៅ​ពី​ត្រូវ​បាន​គេ​មើល​ឃើញ​ប៉ុណ្ណោះ។ គ្មាន​អ្វី​អាថ៌កំបាំង​ក្រៅ​ពី​មក​បំភ្លឺ។ ២៣ អ្នក​ណា​ដែល​មាន​ត្រចៀក​នឹង​ឮ អ្នក​នោះ​ត្រូវ​ស្តាប់»។ ២៤ លោក​ក៏​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​គេ​ថា៖ «ចូរ​ប្រយ័ត្ន​នឹង​ពាក្យ​ដែល​អ្នក​ឮ។ រង្វាស់​ដែល​អ្នក​វាស់​នឹង​ត្រូវ​បាន​វាស់​ចេញ​ទៅ​អ្នក​ហើយ​នៅ​តែ​មាន​ច្រើន​ទៀត​នឹង​ត្រូវ​បាន​ផ្តល់​ឱ្យ​អ្នក​។ 25 ចំពោះអ្នកដែលមាន នោះនឹងបានកាន់តែច្រើន។ ពី​អ្នក​ណា​ដែល​គ្មាន សូម្បី​តែ​របស់​ដែល​គាត់​មាន​ក៏​នឹង​ត្រូវ​ដក​ចេញ»។

គ្រាប់ពូជដុះចេញពីខ្លួន។ ប្រៀប​ដូច​ជា​មនុស្ស​រើស​គ្រាប់​ពូជ​នៅ​លើ​ដី ២៧ ហើយ​ដេក​ក្រោក​ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ គ្រាប់​ពូជ​នឹង​ដុះ​ពន្លក​ក៏​មិន​ដឹង​ដែរ។ 28 ដី​បង្កើត​ផល​ដោយ​ខ្លួន​ឯង មុន​ដំបូង​មាន​ស្លឹក បន្ទាប់​មក​ត្រចៀក បន្ទាប់​មក​ស្រូវ​ពេញ​ត្រចៀក។ ២៩ ពេល​ស្រូវ​ទុំ គាត់​កាន់​កណ្ដៀវ​ភ្លាម ព្រោះ​រដូវ​ច្រូត​បាន​មក​ដល់»។

គ្រាប់ពូជ mustard. 30 គាត់បាននិយាយថា “តើយើងនឹងប្រៀបធៀបនគររបស់ព្រះទៅនឹងអ្វី? ឬតើយើងអាចប្រើឧទាហរណ៍អ្វីសម្រាប់វា? 31 វា​ប្រៀប​ដូច​ជា​គ្រាប់​ពូជ​ដែល​គេ​សាប​ក្នុង​ដី គឺ​ជា​គ្រាប់​តូច​បំផុត​នៅ​លើ​ផែនដី។ ៣២ ប៉ុន្តែ​ពេល​សាប​ព្រោះ​វា​ដុះ​ឡើង​ក្លាយ​ជា​រុក្ខជាតិ​ធំ​ជាង​គេ ហើយ​ដុះ​មែក​ធំៗ ដើម្បី​ឲ្យ​សត្វ​ស្លាប​នៅ​លើ​មេឃ​អាស្រ័យ​នៅ​ក្នុង​ម្លប់​របស់​វា»។ 33 ដោយ​ប្រើ​ពាក្យ​ប្រស្នា​ជា​ច្រើន​នោះ ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​គេ តាម​ដែល​គេ​អាច​យល់​បាន។ 34 ព្រះអង្គ​មិន​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​គេ​ដោយ​គ្មាន​ពាក្យ​ប្រស្នា​ទេ គឺ​ព្រះអង្គ​ពន្យល់​ប្រាប់​អ្នក​កាន់​តាម​ព្រះអង្គ​ផ្ទាល់។

ខ្យល់ព្យុះនៅសមុទ្រស្ងប់ស្ងាត់។ 35 នៅថ្ងៃនោះ វេលាល្ងាច ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «តោះយើងឆ្លងទៅត្រើយម្ខាង»។ ៣៦ រួច​ចាក​ចេញ​ពី​ហ្វូង​មនុស្ស ហើយ​នាំ​លោក​ទៅ​តាម​ទូក ដូច​លោក​នៅ។ ហើយទូកផ្សេងទៀតនៅជាមួយគាត់។ ៣៧ ខ្យល់​កួច​បាន​បក់​បោក​មក​លើ​ទូក រហូត​ដល់​ពេញ​ទូក។ 38 ព្រះ‌យេស៊ូ​គង់​នៅ​ខាង​មុខ ដេក​លក់​លើ​ខ្នើយ។ គេ​ដាស់​គាត់​ទាំង​និយាយ​ទៅ​គាត់​ថា៖ «លោក​គ្រូ​មិន​ខ្វល់​ថា​យើង​ត្រូវ​វិនាស​ទេ?»។ 39 គាត់​ភ្ញាក់​ឡើង ស្ដី​បន្ទោស​ខ្យល់ ហើយ​និយាយ​ទៅ​សមុទ្រ​ថា៖ «ស្ងាត់! នៅស្ងៀម!” ខ្យល់​បាន​ឈប់ ហើយ​មាន​ភាព​ស្ងប់​ស្ងាត់​យ៉ាង​ខ្លាំង។ ៤០ លោក​សួរ​ទៅ​គេ​ថា៖ «ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​រាល់​គ្នា​ភ័យ​ខ្លាច? តើអ្នកមិនទាន់មានជំនឿទេ?» 41 គេ​មាន​សេចក្ដី​ស្ញែង​ខ្លាច​ជា​ខ្លាំង ហើយ​និយាយ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ថា៖ «តើ​អ្នក​នេះ​ជា​អ្នក​ណា សូម្បី​តែ​ខ្យល់ និង​សមុទ្រ​ក៏​ស្ដាប់​បង្គាប់?»។

______________________________________________________________

This entry was posted in ខ្មែរ and tagged . Bookmark the permalink.