_______________________________________________________________

_______________________________________________________________

អ្នក​ណា​មិន​ទទួល​យក​រាជាណាចក្រ​របស់​ព្រះ​ដូច​ក្មេង អ្នក​នោះ​នឹង​មិន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​នគរ​នោះ​ឡើយ។

ទោះ​បី​ជា​អ្នក​កាន់​តាម​នឹង​ប្រើ​សិទ្ធិ​អំណាច​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ ត្រូវ​តែ​ផ្ដល់​ជា​ការ​បម្រើ​ដល់​អ្នក​ដទៃ។ ការបម្រើរបស់ព្រះយេស៊ូវគឺជាចំណង់ចំណូលចិត្ត និងការសុគតរបស់ទ្រង់សម្រាប់អំពើបាបរបស់មនុស្សជាតិ។

_______________________________________________________________

ជំពូកទី 10

អាពាហ៍ពិពាហ៍ និងការលែងលះ។ ១ លោក​ចេញ​ពី​ទី​នោះ​ទៅ​ស្រុក​យូដា [និង] ឆ្លង​ទន្លេ​យ័រដាន់។ ហ្វូង​មនុស្ស​មក​ជុំ​វិញ​លោក​ម្ដង​ទៀត ហើយ​តាម​ទម្លាប់​របស់​លោក លោក​ក៏​បង្រៀន​ពួក​គេ​ម្ដង​ទៀត។ 2  ពួកខាងគណៈផារីស៊ីបានចូលទៅជិត ហើយសួរថា “តើប្តីមានសិទ្ធិលែងលះប្រពន្ធឬ?” ពួកគេកំពុងសាកល្បងគាត់។ ៣ លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​គេ​ថា៖ «តើ​ម៉ូសេ​បាន​បង្គាប់​អ្នក​យ៉ាង​ណា?»។ 4 ពួកគេ​បាន​ឆ្លើយ​ថា៖ «លោក​ម៉ូសេ​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​គាត់​សរសេរ​វិក្កយបត្រ​លែងលះ ហើយ​បណ្តេញ​នាង​ចេញ»។ ៥ ប៉ុន្តែ ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា៖ «លោក​បាន​សរសេរ​បញ្ញត្តិ​នេះ​មក​អ្នក​ដោយ​ព្រោះ​ចិត្ត​រឹង​ប៉ឹង។ ៦ ប៉ុន្តែ តាំង​ពី​ដើម​កំណើត​មក ‹ព្រះ​បាន​បង្កើត​ពួក​គេ​ទាំង​ប្រុស​ទាំង​ស្រី។ ៧ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​បុរស​ត្រូវ​ចាក​ចេញ​ពី​ឪពុក​ម្ដាយ​របស់​ខ្លួន [និង​រួម​រស់​ជា​មួយ​នឹង​ភរិយា] ៨ ហើយ​អ្នក​ទាំង​ពីរ​នឹង​ក្លាយ​ជា​សាច់​ឈាម​តែ​មួយ។ ៩ ដូច្នេះ អ្វី​ដែល​ព្រះ​បាន​រួម​ជា​មួយ​គ្នា គ្មាន​មនុស្ស​ណា​ម្នាក់​ត្រូវ​ញែក​ចេញ​ពី​គ្នា​ឡើយ»។ 10 នៅក្នុងផ្ទះនោះ ពួកសិស្សបានសួរគាត់ម្ដងទៀតអំពីរឿងនេះ។ ១១ លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​ពួក​គេ​ថា៖ «អ្នក​ណា​លែង​លះ​ប្រពន្ធ ហើយ​ទៅ​រៀបការ​ជាមួយ​អ្នក​ផ្សេង អ្នក​នោះ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ផិត​ក្បត់​នឹង​នាង។ ១២ ហើយ​បើ​នាង​លែង​លះ​ប្ដី​ទៅ​រៀបការ​ជាមួយ​អ្នក​ផ្សេង នោះ​នាង​នឹង​ផិត​ក្បត់»។

ពរជ័យរបស់កុមារ។ 13 ហើយ​មនុស្ស​បាន​នាំ​ក្មេងៗ​មក​ឯ​ទ្រង់ ដើម្បី​ឲ្យ​ទ្រង់​ពាល់​គេ ប៉ុន្តែ​ពួក​សិស្ស​បាន​ស្ដី​បន្ទោស​ពួក​គេ។ 14 ពេល​ព្រះ‌យេស៊ូ​ឃើញ​ដូច្នេះ ទ្រង់​មាន​ព្រះ‌ហឫទ័យ​ក្រោធ ហើយ​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា៖ «ទុក​ឲ្យ​ក្មេងៗ​មក​ឯ​ខ្ញុំ! កុំ​រារាំង​ពួក​គេ​ឡើយ ដ្បិត​ព្រះរាជ្យ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​អ្នក​ទាំង​នេះ។ ១៥ អាម៉ែន ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ថា អ្នក​ណា​ដែល​មិន​ទទួល​រាជាណាចក្រ​របស់​ព្រះ​ដូច​ជា​កុមារ អ្នក​នោះ​នឹង​មិន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​នគរ​នោះ​ឡើយ»។ 16 បន្ទាប់មក គាត់​បាន​ឱប​ពួកគេ ហើយ​ឲ្យ​ពរ​ពួកគេ ដោយ​ដាក់​ដៃ​លើ​ពួកគេ។

បុរសអ្នកមាន។ ១៧ ពេល​គាត់​កំពុង​ធ្វើ​ដំណើរ មាន​បុរស​ម្នាក់​រត់​មក​លុត​ជង្គង់​នៅ​ចំពោះ​មុខ​គាត់ ហើយ​សួរ​គាត់​ថា «លោកគ្រូ​ល្អ តើ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ធ្វើ​អ្វី​ដើម្បី​ទទួល​ជីវិត​ដ៏​នៅ​អស់​កល្ប​ជានិច្ច? ១៨ ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គាត់​ថា៖ «ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​អ្នក​ហៅ​ខ្ញុំ​ថា​ល្អ?គ្មាន​នរណា​ល្អ​ទេ គឺ​មាន​តែ​ព្រះ​ប៉ុណ្ណោះ។ ១៩ អ្នក​ស្គាល់​បទបញ្ញត្តិ​ថា ៖ ‹កុំ​សម្លាប់​ឡើយ អ្នកមិនត្រូវផិតក្បត់ឡើយ។ អ្នកមិនត្រូវលួចទេ។ អ្នកមិនត្រូវធ្វើជាសាក្សីក្លែងក្លាយឡើយ។ អ្នកមិនត្រូវបោកប្រាស់ឡើយ។ ចូរ​គោរព​ឪពុក​ម្ដាយ​របស់​អ្នក»»។ ២០ គាត់​ឆ្លើយ​ទៅ​គាត់​ថា៖ «លោក​គ្រូ អ្វីៗ​ទាំង​អស់​នេះ​ខ្ញុំ​បាន​សង្កេត​តាំង​ពី​ក្មេង»។ ២១ ព្រះយេស៊ូ​ទត​មើល​គាត់ ស្រឡាញ់​គាត់ ហើយ​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​គាត់​ថា៖ «អ្នក​ខ្វះ​អ្វី​មួយ។ ចូរ​ទៅ​លក់​របស់​ដែល​ខ្លួន​មាន ហើយ​ចែក​ឲ្យ​ជន​ក្រីក្រ នោះ​អ្នក​នឹង​បាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​នៅ​ស្ថានសួគ៌។ រួច​មក​តាម​ខ្ញុំ»។ 22 នៅពេល​នោះ​គាត់​បាន​ដួល ហើយ​គាត់​ចេញ​ទៅ​ដោយ​ក្រៀមក្រំ ដ្បិត​គាត់​មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ជា​ច្រើន។

23 ព្រះយេស៊ូ​ទត​មើល​ជុំវិញ ហើយ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​កាន់​ពួក​សិស្ស​ថា៖ «អ្នក​ដែល​មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ព្រះរាជ្យ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ពិបាក​ប៉ុណ្ណា!»។ ២៤ ពួក​សិស្ស​ភ្ញាក់ផ្អើល​នឹង​ពាក្យ​របស់​លោក។ ដូច្នេះ ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គេ​ម្ដង​ទៀត​ថា៖ «កូន​អើយ ការ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​រាជាណាចក្រ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ពិបាក​ប៉ុណ្ណា! 25 វាងាយស្រួលជាងសម្រាប់សត្វអូដ្ឋដើម្បីឆ្លងកាត់ [ភ្នែក] នៃម្ជុល ជាងអ្នកដែលជាអ្នកមានដើម្បីចូលទៅក្នុងព្រះរាជ្យនៃព្រះ។ 26 គេ​ងឿងឆ្ងល់​ជា​ខ្លាំង ហើយ​និយាយ​ក្នុង​ចំណោម​ពួក​គេ​ថា “ដូច្នេះ តើ​អ្នក​ណា​អាច​ត្រូវ​បាន​សង្គ្រោះ?” ២៧ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​មើល​ទៅ​ពួកគេ ហើយ​មាន​បន្ទូល​ថា «​សម្រាប់​មនុស្ស​វា​មិន​អាច​ទៅរួច​ទេ ប៉ុន្តែ​មិនមែន​សម្រាប់​ព្រះ​ទេ។ អ្វីៗទាំងអស់គឺអាចធ្វើទៅបានសម្រាប់ព្រះ” ។ 28 ពេត្រុស​ចាប់​ផ្ដើម​និយាយ​ទៅ​គាត់​ថា៖ «យើង​បាន​លះបង់​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ ហើយ​ដើរ​តាម​អ្នក»។ ២៩ ព្រះយេស៊ូវ​មាន​បន្ទូល​ថា « អាម៉ែន ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នក​ថា គ្មាន​អ្នក​ណា​ដែល​លះបង់​ផ្ទះ ឬ​បងប្អូន​ប្រុស​ស្រី ឬ​ម្តាយ ឬ​ឪពុក ឬ​កូន ឬ​ដីធ្លី​សម្រាប់​ខ្ញុំ និង​សម្រាប់​ជា​ប្រយោជន៍​នៃ​ដំណឹង​ល្អ 30 ដែល​នឹង​មិន​ទទួល​បាន​មួយ​រយ កាន់តែច្រើននៅក្នុងយុគសម័យបច្ចុប្បន្ននេះ៖ ផ្ទះ បងប្អូនប្រុសស្រី ម្តាយ កូន និងដី ដោយមានការបៀតបៀន និងជីវិតអស់កល្បជានិច្ចនៅសម័យខាងមុខ។ 31 ប៉ុន្តែ​អ្នក​ដែល​មុន​គេ​នឹង​ទៅ​ជា​អ្នក​ចុង​ក្រោយ ហើយ​អ្នក​ដែល​នៅ​មុន​គេ​នឹង​ទៅ​មុន​គេ។

ការព្យាករណ៍ទីបីនៃការឆ្កាង។ 32 ពួកគេ​នៅ​តាម​ផ្លូវ ឡើង​ទៅ​ក្រុង​យេរូសាឡិម ហើយ​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ទៅ​មុខ​គេ។ ពួក​គេ​ភ្ញាក់​ផ្អើល ហើយ​អ្នក​ដែល​ដើរ​តាម​ភ័យ​ខ្លាច។ ដោយ​យក​សាវ័ក​ទាំង​ដប់ពីរ​នាក់​ចេញ​ម្ដង​ទៀត គាត់​ចាប់​ផ្ដើម​ប្រាប់​ពួក​គេ​អំពី​អ្វី​ដែល​នឹង​កើត​ឡើង​ចំពោះ​គាត់។ 33 «មើល ចុះ យើង​នឹង​ឡើង​ទៅ​ក្រុង​យេរូសាឡិម ហើយ​កូន​មនុស្ស​នឹង​ត្រូវ​ប្រគល់​ទៅ​ឲ្យ​ពួក​សង្ឃនាយក និង​ពួក​អាចារ្យ ហើយ​គេ​នឹង​កាត់​ទោស​គាត់​ឲ្យ​ស្លាប់ ហើយ​ប្រគល់​គាត់​ទៅ​ឲ្យ​សាសន៍​ដទៃ 34 ដែល​នឹង​ចំអក​គាត់ ហើយ​ស្ដោះ​ទឹក​មាត់​ដាក់។ ចូរ​វាយ​គាត់ ហើយ​សម្លាប់​គាត់ ប៉ុន្តែ​បី​ថ្ងៃ​ក្រោយ​មក គាត់​នឹង​រស់​ឡើង​វិញ»។

មហិច្ឆតារបស់ James និង John ។។ 35 បន្ទាប់​មក លោក​យ៉ាកុប និង​យ៉ូហាន ជា​កូន​របស់​សេបេដេ បាន​ចូល​មក​ជិត​លោក ហើយ​និយាយ​ទៅ​គាត់​ថា៖ «លោក​គ្រូ យើង​ចង់​ឲ្យ​លោក​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​យើង​សុំ​ពី​លោក»។ 36 គាត់​បាន​ឆ្លើយ​ថា “តើ​អ្នក​ចង់​ឲ្យ [ខ្ញុំ] ធ្វើ​អ្វី​ដល់​អ្នក?” ៣៧ គេ​ឆ្លើយ​ទៅ​គាត់​ថា៖ «សូម​ឲ្យ​យើង​អង្គុយ​មួយ​នៅ​ខាង​ស្ដាំ​អ្នក ហើយ​ម្នាក់​ទៀត​នៅ​ខាង​ឆ្វេង​ដោយ​សិរី​ល្អ»។ ៣៨ ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា៖ «អ្នក​រាល់​គ្នា​មិន​ដឹង​ថា​អ្នក​កំពុង​សុំ​អ្វី​ទេ។ តើ​អ្នក​អាច​ផឹក​ពែង​ដែល​ខ្ញុំ​ផឹក ឬ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក​ដែល​ខ្ញុំ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក​បាន​ទេ?»។ ៣៩ គេ​និយាយ​ទៅ​គាត់​ថា៖ «យើង​អាច»។ ព្រះ‌យេស៊ូ​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា៖ «ពែង​ដែល​ខ្ញុំ​ផឹក អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ទទួល​ពិធី​ជ្រមុជ​ទឹក ហើយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ទទួល​ពិធី​ជ្រមុជ​ទឹក​ជាមួយ​នឹង​ពែង​ដែល​ខ្ញុំ​ទទួល។ ៤០ ប៉ុន្តែ​ការ​អង្គុយ​ខាង​ស្ដាំ ឬ​ខាង​ឆ្វេង​របស់​ខ្ញុំ មិន​មែន​ជា​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​ត្រូវ​ឲ្យ​ទេ ប៉ុន្តែ​គឺ​សម្រាប់​អ្នក​ដែល​បាន​រៀបចំ​ទុក»។ ៤១ ពេល​អ្នក​ទាំង​ដប់​នាក់​បាន​ឮ​ដូច្នេះ ពួកគេ​ក៏​ខឹង​នឹង​យ៉ាកុប និង​យ៉ូហាន។ 42 ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ហៅ​ពួកគេ​មក ហើយ​មាន​បន្ទូល​ទៅ​ពួកគេ​ថា​៖ «​អ្នក​ដឹង​ហើយ​ថា​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ទទួលស្គាល់​ថា​ជា​អ្នក​គ្រប់​គ្រង​លើ​សាសន៍​ដទៃ​គឺ​ជា​ម្ចាស់​លើ​ពួកគេ ហើយ​អ្នក​ធំ​របស់​ពួកគេ​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួកគេ​មាន​អំណាច​លើ​ពួកគេ​។ 43 ប៉ុន្តែ​វា​នឹង​មិន​ដូច្នោះ​ទេ​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​រាល់​គ្នា។ ផ្ទុយ ទៅ វិញ អ្នក ណា ដែល ចង់ ក្លាយ ជា អ្នក ធំ នឹង ធ្វើ ជា អ្នក បម្រើ របស់ អ្នក; ៤៤ អ្នក​ណា​ដែល​ចង់​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ដំបូង​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ទៅ​ជា​ខ្ញុំ​បម្រើ​របស់​មនុស្ស​ទាំង​អស់។ ៤៥ ដ្បិត​កូន​មនុស្ស​មិន​បាន​មក​ដើម្បី​បម្រើ​ទេ គឺ​ដើម្បី​បម្រើ ហើយ​ថ្វាយ​ជីវិត​ខ្លួន​ជា​ថ្លៃ​លោះ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន»។

ពិការភ្នែក បាទីម៉ា។ 46 ពួកគេបានមកដល់ក្រុងយេរីខូ។ កាល​លោក​ចាក​ចេញ​ពី​ក្រុង​យេរីខូ​ទៅ​ជា​មួយ​ពួក​សិស្ស និង​ហ្វូង​មនុស្ស​ដ៏​ច្រើន​កុះករ លោក​បារទីម៉ា ជា​បុរស​ខ្វាក់​ភ្នែក ជា​កូន​របស់​លោក​ធីមេ បាន​អង្គុយ​សុំទាន​តាម​ផ្លូវ។ ៤៧ ពេល​ឮ​ថា​ជា​ព្រះយេស៊ូ​ជា​អ្នក​ស្រុក​ណាសារ៉ែត គាត់​ចាប់​ផ្ដើម​ស្រែក​ឡើង​ថា៖ «លោក​យេស៊ូ ជា​បុត្រ​របស់​ព្រះបាទ​ដាវីឌ​អើយ សូម​អាណិត​មេត្តា​ខ្ញុំ»។ 48 ហើយ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​បាន​ស្ដី​បន្ទោស​គាត់ ដោយ​ប្រាប់​គាត់​ឲ្យ​នៅ​ស្ងៀម។ ប៉ុន្តែ គាត់​បាន​បន្ត​ស្រែក​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើង​ថា​៖ ​«​ព្រះរាជ​វង្ស​ដាវីឌ​អើយ សូម​អាណិត​មេត្ដា​ខ្ញុំ​ចុះ!»។ ៤៩ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​ឈប់ ហើយ​មាន​បន្ទូល​ថា « ហៅ​គាត់​មក » ។ ដូច្នេះ គេ​ហៅ​បុរស​ខ្វាក់​មក​ប្រាប់​ថា៖ «ចូរ​ក្លាហាន​ឡើង! ក្រោកឡើង គាត់កំពុងហៅអ្នក” 50 គាត់​បាន​បោះ​អាវ​ក្រៅ​ចេញ រួច​ក្រោក​ឡើង​មក​ឯ​ព្រះយេស៊ូវ។ ៥១ ព្រះយេស៊ូវ​មាន​បន្ទូល​ទៅ​គាត់​ថា៖ «តើ​អ្នក​ចង់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​អ្វី​ដល់​អ្នក?»។ បុរស​ពិការ​ភ្នែក​នោះ​បាន​ឆ្លើយ​ទៅ​គាត់​ថា៖ «លោក​គ្រូ ខ្ញុំ​ចង់​ឃើញ»។ ៥២ ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គាត់​ថា៖ «ទៅ! ជំនឿ​របស់​អ្នក​បាន​សង្គ្រោះ​អ្នក»។ ភ្លាម​នោះ គាត់​បាន​ឃើញ​គាត់ ហើយ​ដើរ​តាម​គាត់​តាម​ផ្លូវ។

_______________________________________________________________