______________________________________________________________
______________________________________________________________
ការចូលរបស់ព្រះយេស៊ូវនៅក្នុងក្រុងយេរូសាឡិមគឺជាបុព្វកថានៃការថ្កោលទោសរបស់ទ្រង់ដោយ Sanhedrin ដែលជាសាលាក្តីសាសន៍យូដាខ្ពស់បំផុត និងការកាត់ទោសប្រហារជីវិតរបស់ទ្រង់នៅលើឈើឆ្កាងដោយលោកពីឡាត់អភិបាលខេត្តរ៉ូម។
______________________________________________________________
ជំពូកទី 11
ការចូលទៅក្នុងក្រុងយេរូសាឡឹម។ 1 កាលគេចូលទៅជិតក្រុងយេរូសាឡិម ទៅភូមិបេតផាសេ និងបេថានី នៅភ្នំដើមអូលីវ នោះទ្រង់ក៏ចាត់សិស្សពីរនាក់ឲ្យទៅ 2 ហើយមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា ចូរចូលទៅភូមិទល់មុខឯង ហើយចូលទៅដល់ភ្លាម អ្នកនឹងឃើញកូនលាមួយចងជាប់ ដែលគ្មាននរណាម្នាក់ធ្លាប់អង្គុយ។ ស្រាយវា ហើយយកវាមកទីនេះ។ 3 បើអ្នកណានិយាយទៅកាន់អ្នកថា ហេតុអ្វីបានជាអ្នកធ្វើដូច្នេះ? ចូរឆ្លើយថា ម្ចាស់ត្រូវការវា ហើយនឹងបញ្ជូនវាមកទីនេះវិញភ្លាម»។ នៅតាមផ្លូវ ហើយពួកគេបានស្រាយវា។ ៥ អ្នកដែលនៅក្បែរនោះនិយាយទៅគេថា៖ «តើអ្នកកំពុងធ្វើអ្វី ដោះកូនលា?»។ 6 គេឆ្លើយទៅគេដូចព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលប្រាប់ ហើយក៏អនុញ្ញាតឲ្យធ្វើ។ 7 ដូច្នេះ គេនាំកូនលាមកឯព្រះយេស៊ូ ហើយយកអាវធំមកពាក់លើវា។ ហើយគាត់បានអង្គុយនៅលើវា។ ៨ មានមនុស្សជាច្រើនក្រាលអាវនៅតាមផ្លូវ ហើយខ្លះទៀតក្រាលមែកឈើដែលគេកាប់ពីស្រែ។ ៩ អស់អ្នកដែលនៅពីមុខលោក និងអ្នកដែលនៅខាងក្រោមបានស្រែកឡើងថា៖
“ហូសាណា!
អ្នកដែលមកក្នុងព្រះនាមព្រះអម្ចាស់មានសុភមង្គល!
១០ រាជាណាចក្ររបស់ដាវីឌ ជាបិតារបស់យើងដែលនឹងមកដល់មានសុភមង្គលហើយ!
ហូសាណានៅខ្ពស់បំផុត!”
១១ លោកចូលក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយចូលទៅក្នុងតំបន់ព្រះវិហារ។ គាត់មើលជុំវិញអ្វីៗទាំងអស់ ហើយព្រោះវាយឺតហើយ គាត់បានចេញទៅភូមិបេថានីជាមួយនឹងសិស្សដប់ពីរនាក់។
ព្រះយេស៊ូដាក់បណ្ដាសាដើមឧទុម្ពរ។ 12 នៅថ្ងៃបន្ទាប់ ពេលពួកគេចាកចេញពីភូមិបេថានី គាត់ឃ្លាន។ 13 គាត់មើលពីចំងាយដើមឧទុម្ពរមួយស្លឹក គាត់ក៏ដើរទៅមើលថា តើគាត់អាចរកឃើញអ្វីនៅលើដើមនោះ។ លុះទៅដល់គាត់រកមិនឃើញអ្វីក្រៅពីស្លឹក។ វាមិនមែនជាពេលវេលាសម្រាប់ផ្លែល្វាទេ។ ១៤ លោកមានប្រសាសន៍ទៅកាន់វាថា៖ «កុំឲ្យអ្នកណាបរិភោគផ្លែរបស់អ្នកទៀតឡើយ!»។ ពួកសិស្សរបស់លោកបានឮដូច្នេះ។
ការសម្អាតប្រាសាទ។ ១៥ ពួកគេមកដល់ក្រុងយេរូសាឡិម ហើយពេលចូលទៅក្នុងតំបន់ព្រះវិហារ លោកចាប់ផ្ដើមបណ្ដេញអ្នកលក់ដូរនៅទីនោះ។ គាត់បានក្រឡាប់តុអ្នកដូរលុយ និងកៅអីអ្នកលក់ព្រាប។ ១៦ លោកមិនអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកណាដឹកអ្វីតាមតំបន់ព្រះវិហារឡើយ។ 17 បន្ទាប់មក លោកបង្រៀនពួកគេថា៖ «តើមានចែងទុកមកឬ?
តើផ្ទះរបស់ខ្ញុំនឹងត្រូវហៅថាជាផ្ទះអធិស្ឋានសម្រាប់មនុស្សទាំងអស់ឬ?
ប៉ុន្តែអ្នកបានធ្វើឲ្យវាក្លាយជារណ្ដៅរបស់ចោរ»។
១៨ ពួកនាយកបូជាចារ្យ និងពួកអាចារ្យបានមកដឹងរឿងនេះ ហើយរកវិធីសម្លាប់លោក ប៉ុន្តែពួកគេភ័យខ្លាចលោក ព្រោះហ្វូងមនុស្សទាំងមូលភ្ញាក់ផ្អើលនឹងការបង្រៀនរបស់លោក។ ១៩ លុះដល់ល្ងាច គេចេញពីក្រុង។
ដើមឧទុម្ពរក្រៀមស្វិត។ 20 ព្រលឹមឡើង ពេលដើរតាមនោះ គេឃើញដើមឧទុម្ពរក្រៀមស្វិតដល់ឫស។ ២១ ពេត្រុសនឹកឃើញ ហើយនិយាយទៅគាត់ថា៖ «លោកគ្រូមើល! ដើមឧទុម្ពរដែលអ្នករាល់គ្នាដាក់បណ្ដាសាបានក្រៀមស្វិត»។ 22 ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «ចូរមានជំនឿលើព្រះ! 23 អាម៉ែន ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា អ្នកណាដែលប្រាប់ភ្នំនេះថា ‘ត្រូវលើកឡើងទៅក្នុងសមុទ្រ’ ហើយមិនសង្ស័យក្នុងចិត្តទេ ប៉ុន្តែជឿថាអ្វីដែលគាត់និយាយនឹងកើតឡើង វានឹងត្រូវបានធ្វើសម្រាប់គាត់។ ២៤ ហេតុនេះហើយបានជាខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា អ្វីដែលអ្នកសុំដោយការអធិស្ឋាន ចូរជឿថាអ្នកនឹងទទួលវា ហើយវានឹងក្លាយជារបស់អ្នក។ ២៥ ពេលអ្នកឈរអធិស្ឋាន សូមអត់ទោសឲ្យអ្នកណាដែលអ្នកមានការសោកសង្រេង ដើម្បីឲ្យព្រះវរបិតារបស់អ្នកដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌នឹងអត់ទោសឲ្យអ្នករាល់គ្នានូវអំពើរំលងរបស់អ្នក»។ [26]
អាជ្ញាធរនៃព្រះយេស៊ូវបានសួរ។ ២៧ គេត្រឡប់ទៅក្រុងយេរូសាឡិមម្ដងទៀត។ ពេលគាត់កំពុងតែដើរក្នុងតំបន់ព្រះវិហារ ពួកនាយកបូជាចារ្យ ពួកអាចារ្យ និងពួកព្រឹទ្ធាចារ្យចូលទៅជិតគាត់ 28 ហើយសួរគាត់ថា៖ «តើអ្នកធ្វើការទាំងនេះដោយអាងអំណាចអ្វី? ឬអ្នកណាបានឲ្យសិទ្ធិអំណាចនេះធ្វើការទាំងនោះ?»។ ២៩ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «ខ្ញុំនឹងសួរអ្នកនូវសំណួរមួយ។ ចូរឆ្លើយមកខ្ញុំចុះ ខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកថាខ្ញុំធ្វើការទាំងនេះដោយអំណាចអ្វី។ 30 តើការជ្រមុជទឹករបស់យ៉ូហាននៅស្ថានសួគ៌ឬក៏មានប្រភពមកពីមនុស្ស? ឆ្លើយតបខ្ញុំ។” ៣១ ពួកគេពិភាក្សាគ្នាអំពីរឿងនេះ ហើយនិយាយថា៖ «ប្រសិនបើយើងនិយាយថា ‘មកពីស្ថានសួគ៌’ គាត់នឹងនិយាយថា ‘[ដូច្នេះ] ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនជឿគាត់? ពួកគេខ្លាចហ្វូងមនុស្ស ព្រោះគេគិតថាយ៉ូហានពិតជាហោរាមែន។ 33 ដូច្នេះ គេទូលព្រះយេស៊ូថា៖ «យើងមិនដឹងទេ»។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «ខ្ញុំក៏មិនប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា ខ្ញុំធ្វើការទាំងនេះដោយអំណាចអ្វី»។
______________________________________________________________
Manuel Silveira 