______________________________________________________________
______________________________________________________________
8 Ağustos 2012’de Providence, RI’da – Providence College Kampüsü’nün karşısında – Dominik Saint Pius V Kilisesi’nin arkasında Komünyon için sıraya girmek üzere oturduğum sırada ellili yaşlarındaki bir yabancı aniden yanıma yaklaştı.
“Burası çok soğuk! Kiliseden mi ayrılıyorsunuz?” o bana sordu. “Hayır, Komünyon için sıraya giriyorum” diye yanıtladım.
Sıcaklık rahattı ama o donuyordu ve manevi bir işaret olarak algıladığım soğuk dalgayı hissettim.
“Şimdi ne yapmam gerekiyor?” O sordu. “Komünyon alıyor musun? Sıraya girin,” diye önerdim. “Katolik misin?”
Yabancı, “Öyleyim ama uzun süredir pratik yapmıyorum” diye yanıtladı. “Belki de bir rahibe danıştıktan sonra Komünyon almalısınız,” diye önerdim. Adam üzüldü çünkü Kuzey Kutbu’na giden bir pusula iğnesi gibi Efkaristiya’ya ilgi duyuyordu.
“Sırada ne yapıyorsun?” o bana sordu. “İsa’yı kabul ediyorum” diye yanıt verdim.
“İsa’ya çok mu susadın?”
“Evet, öyleyim…” dedi hemen.
Ona, “Mümkün olduğu kadar erken sıraya girin, İsa’yı kabul edin ve bir rahibe danışın” diye tavsiyede bulundum.
İletişim kuran son iki kişi bizdik. Kutlayan kişi bana Komünyon verdi, ardından yabancıyla tanışmak için bir ev sahibiyle birlikte aşağı indi.
“Ne yapmam gerekiyor?” kutlamacıya sordu. “Katolik misiniz efendim?” Dominikli sordu. “Öyleyim ama uzun zamandır pratik yapmıyorum.”
“Tanrıya susadınız mı?”
“Evet, çok susadım!” yabancı cevap verdi.
Kısa bir süre diyalog kurdular ve Dominiken’in iletişimcinin alnına haç işareti yaptığını ve ağzına bir ev sahibi yerleştirdiğini gözlemledim.
Muhabir, kutlama yapan kişiye “Ne yapmalıyım?” diye sordu. “Ev sahibini yut,” diye yanıtladı.
Şaşkın bir halde, Grace’in kalkanıyla çevrili koltuğuma geri döndüm.
“Teşekkür ederim. Çok mutluyum!” yabancı bana ayinden sonra sevinçle söyledi. “Bu huzuru ve mutluluğu yaşamaya nasıl devam edebilirim?” diye sordu. Sosyal saat boyunca kutlayandan manevi rehberlik istemesini önerdim.
O gizemli adam kimdi?
______________________________________________________________
______________________________________________________________
8 Ağustos 2012’de Aziz Dominic’in bayramının ardından Saint Pius V Kilisesi’nden huşu, sevinç ve ilham içinde ayrıldım.
“Manuel, birçok sadık kilisedeydi ama Tanrıya Susamış Adam, Efkaristiya rehberliği için seni seçti. İnsanları Bana çekmeni istiyorum. Kutsal Üçlü, sizi Acı çekerek Roma Katolik Kilisesi’ndeki asil bir görev için yetiştiriyor.
Tanrı Bilimlerini takip edin, çünkü İnsan Bilimleri bu geçici dünyada zekanızı güçlendirir, ancak Tanrı Bilimleri size sonsuz bilgelik verir. Tanrı Bilimlerini çalıştığınızda size sürekli geri bildirim ve Lütuf veririm. Dili ve zekası keskin olduğundan Dominiklileri dinlemeye devam edin ve Efkaristiya’ya katılın.
Manuel, ben Kutsal Ruh’um ve sana ‘Acı çekmen senin hazinendir’ demiştim. Tanrı sizinle Şeytan’ın meydan okumaya cesaret edemeyeceği bir ittifak kurmak istiyor. Bana teslim olun, ben de size görevinizde rehberlik edeceğim.”
Senin Kutsal Ruhuna teslim oluyorum!
______________________________________________________________
Manuel Silveira 