______________________________________________________________
______________________________________________________________
“‘ត្រូវស្រឡាញ់ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នក អស់ពីចិត្ត អស់ពីព្រលឹង អស់ពីចិត្ត និងអស់ពីកម្លាំងរបស់អ្នក ‘ត្រូវស្រឡាញ់អ្នកជិតខាងដូចខ្លួនឯង។'”
______________________________________________________________
ជំពូកទី 12
ប្រស្នាអំពីអ្នកជួល។ 1 លោកចាប់ផ្ដើមនិយាយជាពាក្យប្រស្នាទៅកាន់គេ។ «មានបុរសម្នាក់ដាំចម្ការទំពាំងបាយជូរ ធ្វើរបងព័ទ្ធជុំវិញ ជីកកន្លែងដាក់ស្រា ហើយសង់ប៉ម។ បន្ទាប់មក គាត់បានជួលវាទៅឱ្យកសិករជួល ហើយចេញដំណើរទៅ ។ 2 លុះដល់ពេលកំណត់ គាត់ចាត់អ្នកបម្រើម្នាក់ឲ្យទៅរកអ្នកជួល ដើម្បីយកផលពីចម្ការទំពាំងបាយជូរខ្លះ។ ៣ ប៉ុន្តែគេចាប់គាត់ វាយគាត់ ហើយបញ្ជូនគាត់ទៅដោយដៃទទេ។ ៤ លោកចាត់អ្នកបម្រើម្នាក់ទៀតអោយទៅគេម្ដងទៀត។ ហើយគេវាយក្បាលគេយ៉ាងអាម៉ាស់។ ៥ លោកចាត់អ្នកដែលគេសម្លាប់ម្នាក់ទៀតមក។ ដូច្នេះ, ផងដែរ, ជាច្រើនផ្សេងទៀត; ខ្លះគេវាយ ខ្លះទៀតសម្លាប់។ 6 គាត់មានម្នាក់ទៀតត្រូវបញ្ជូន គឺកូនប្រុសជាទីស្រឡាញ់។ គាត់បានចាត់គាត់ទៅជាចុងក្រោយ ដោយគិតថា៖ «គេនឹងគោរពកូនខ្ញុំ» ៧ ប៉ុន្តែអ្នកជួលនោះនិយាយគ្នាទៅវិញទៅមកថា៖ ‹អ្នកនេះជាអ្នកទទួលមរតក។ ចូរមកយើងសម្លាប់វា នោះមរតកនឹងក្លាយជាកម្មសិទ្ធិរបស់យើង»។ ៨ គេចាប់គាត់សម្លាប់ រួចបោះគាត់ចេញពីចំការ។ ៩ តើម្ចាស់ចម្ការនឹងធ្វើអ្វី? គាត់នឹងមកសម្លាប់អ្នកជួល ហើយប្រគល់ចំការនោះទៅអ្នកឯទៀត។ ១០ តើអ្នកមិនបានអានខគម្ពីរនេះទេ៖
‘ថ្មដែលអ្នកសង់បានបដិសេធ
បានក្លាយជាគ្រឹះ;
12 ដោយព្រះអម្ចាស់បានធ្វើដូច្នេះ
ហើយវាអស្ចារ្យណាស់នៅក្នុងភ្នែករបស់យើង?
១២ ពួកគេរកចាប់លោក ប៉ុន្តែគេខ្លាចបណ្ដាជន ព្រោះគេដឹងថាលោកបាននិយាយពាក្យប្រស្នាដល់ពួកគេ។ ដូច្នេះ គេក៏ចាកចេញទៅបាត់។
បង់ពន្ធជូនព្រះចៅអធិរាជ។ ១៣ គេចាត់ពួកផារិស៊ី និងស្ដេចហេរ៉ូឌខ្លះឲ្យទៅចាប់លោកក្នុងសុន្ទរកថា។ ១៤ គេមកទូលព្រះអង្គថា៖ «លោកគ្រូ យើងដឹងថាលោកជាមនុស្សស្មោះត្រង់ ហើយមិនខ្វល់នឹងយោបល់អ្នកណាឡើយ។ អ្នកមិនចាត់ទុកឋានៈរបស់មនុស្សទេ ប៉ុន្តែបង្រៀនផ្លូវរបស់ព្រះស្របតាមសេចក្ដីពិត។ តើវាមានច្បាប់ក្នុងការបង់ពន្ធជំរឿនដល់សេសារឬក៏អត់? តើយើងគួរបង់ឬមិនគួរបង់?»។ 15 ដោយដឹងពីការលាក់ពុតរបស់ពួកគេ លោកមានប្រសាសន៍ទៅគេថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាអ្នកល្បងខ្ញុំ? យកប្រាក់មួយដួងមកខ្ញុំមើល»។ 16 គេនាំមនុស្សម្នាក់មកឯលោក ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «តើនេះជារូបអ្នកណា?»។ ពួកគេឆ្លើយទៅគាត់ថា៖ «របស់សេសារ»។ 17 ដូច្នេះ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «ចូរសងទៅសេសារ របស់ដែលជារបស់សេសារ និងរបស់ដែលជារបស់ព្រះវិញ»។ ពួកគេភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងចំពោះគាត់។
សំណួរអំពីការរស់ឡើងវិញ។ 18 មានពួកសាឌូស៊ីខ្លះដែលនិយាយថាគ្មានការប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញបានចូលមកឯគាត់ ហើយសួរគាត់ 19 ថា៖ «លោកគ្រូម៉ូសេបានសរសេរមកយើងខ្ញុំថា បើបងប្រុសរបស់អ្នកណាម្នាក់ស្លាប់ចោលប្រពន្ធតែគ្មានកូន នោះប្អូនត្រូវយកកូន ប្រពន្ធ ហើយបង្កើតពូជពង្សសម្រាប់បងប្រុស។ អ្នកទីមួយបានរៀបការជាមួយនឹងស្ត្រីម្នាក់ ហើយបានស្លាប់ទៅដោយមិនបន្សល់ទុកកូនចៅឡើយ។ ២១ ដូច្នេះ អ្នកទីពីរបានរៀបការនឹងនាង ហើយបានស្លាប់ទៅ ដោយមិនបន្សល់ទុកពូជពង្សទេ ហើយអ្នកទីបីក៏ដូចគ្នាដែរ។ ២២ ហើយអ្នកទាំងប្រាំពីរនាក់នោះមិនបានបន្សល់ទុកកូនចៅឡើយ។ ចុងក្រោយស្ត្រីនោះក៏បានស្លាប់ទៅហើយ ។ ២៣ នៅពេលរស់ឡើងវិញ [ពេលគេក្រោកឡើង] តើនាងនឹងទៅជាប្រពន្ធរបស់អ្នកណា? ត្បិតទាំងប្រាំពីរនាក់បានរៀបការជាមួយនាង»។ ២៤ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «តើអ្នករាល់គ្នាមិនបានវង្វេង ព្រោះមិនស្គាល់គម្ពីរ ឬឫទ្ធានុភាពរបស់ព្រះជាម្ចាស់? 25 ពេលដែលពួកគេរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ ពួកគេមិនរៀបការ ឬរៀបការទេ គឺប្រៀបដូចជាទេវតានៅស្ថានសួគ៌។ 26 រីឯមនុស្សស្លាប់ដែលបានត្រូវប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញ តើអ្នកមិនបានអានក្នុងគម្ពីរម៉ូសេទេ ឬនៅក្នុងវគ្គបទគម្ពីរអំពីគុម្ពោតនោះ តើព្រះមានបន្ទូលប្រាប់គាត់ថា “យើងជាព្រះរបស់អ័ប្រាហាំ ជាព្រះរបស់អ៊ីសាក និងជាព្រះ របស់យ៉ាកុប? ២៧ ទ្រង់មិនមែនជាព្រះនៃមនុស្សស្លាប់ទេ គឺជាព្រះនៃមនុស្សរស់។ អ្នកត្រូវបានគេបោកប្រាស់យ៉ាងខ្លាំង»។
បញ្ញត្តិដ៏អស្ចារ្យបំផុត។ 28 កាលលោកអាចារ្យម្នាក់ចេញទៅមុខឮគេជជែកគ្នា ហើយឃើញថាលោកឆ្លើយយ៉ាងណាក៏សួរលោកថា៖ «តើបញ្ញត្តិណាជាបញ្ញត្តិមុនគេ?»។ 29 ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលតបថា៖ «ទីមួយគឺថា អ៊ីស្រាអែលអើយ ចូរស្ដាប់! ព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះនៃយើង ទ្រង់តែមួយអង្គ! ៣០ ត្រូវស្រឡាញ់ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់អ្នកឲ្យអស់ពីចិត្ត អស់ពីព្រលឹង អស់ពីគំនិត និងអស់ពីកម្លាំងរបស់អ្នក ៣១ ទីពីរគឺថា ‹អ្នកត្រូវស្រឡាញ់អ្នកជិតខាងដូចខ្លួនឯងគ្មានអ្វីផ្សេងទៀត› បញ្ញត្តិធំជាងនេះទៅទៀត។ 32 អាចារ្យនិយាយទៅគាត់ថា៖ «គ្រូនិយាយមែនហើយ។ អ្នកនិយាយត្រូវថា ‘គាត់គឺតែមួយ ហើយគ្មាននរណាក្រៅពីគាត់ទេ 33 ហើយ ‘ត្រូវស្រឡាញ់គាត់ដោយអស់ពីចិត្ត អស់ពីចិត្ត អស់ពីកម្លាំងរបស់អ្នក ហើយស្រឡាញ់អ្នកជិតខាងដូចខ្លួនឯងដែរ’។ លើសពីតង្វាយដុត និងយញ្ញបូជាទាំងអស់»។ 34 កាលព្រះយេស៊ូទតឃើញដូច្នេះ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលឆ្លើយថា៖ «អ្នកនៅមិនឆ្ងាយពីព្រះរាជ្យ*របស់ព្រះទេ»។ ហើយគ្មានអ្នកណាហ៊ានសួរគាត់ទៀតទេ។
សំណួរអំពីកូនប្រុសរបស់ដាវីឌ។ 35 កាលព្រះយេស៊ូកំពុងបង្រៀននៅក្នុងព្រះវិហារ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «តើពួកអាចារ្យអះអាងថា ព្រះមេស្ស៊ីជាបុត្ររបស់ដាវីឌយ៉ាងដូចម្ដេច? ៣៦ ព្រះបាទដាវីឌផ្ទាល់ ដែលបានបំផុសគំនិតដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ មានបន្ទូលថា៖
ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលមកកាន់លោកម្ចាស់ថា
“អង្គុយនៅខាងស្តាំដៃរបស់ខ្ញុំ
ដរាបណាយើងដាក់ខ្មាំងសត្រូវនៅក្រោមជើងរបស់អ្នក។
៣៧ ដាវីឌហៅគាត់ថាជាម្ចាស់។ ចុះកូនគាត់យ៉ាងម៉េចដែរ?» ហ្វូងមនុស្សដ៏ធំបានឮដូច្នេះដោយរីករាយ។
ការបដិសេធរបស់ពួកអាចារ្យ។ 38 ក្នុងពេលដែលគាត់បង្រៀន គាត់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរប្រយ័ត្ននឹងពួកអាចារ្យ ដែលចូលចិត្តពាក់អាវវែង ហើយទទួលពាក្យជំរាបសួរនៅតាមផ្សារ កៅអីកិត្តិយសចំនួន ៣៩ នៅក្នុងសាលាប្រជុំ និងកន្លែងគោរពក្នុងពិធីជប់លៀង។ 40 គេលេបត្របាក់ផ្ទះស្ត្រីមេម៉ាយ ហើយសូត្រសេចក្ដីអធិដ្ឋានយ៉ាងយូរដោយប្រើលេស។ ពួកគេនឹងទទួលបានការថ្កោលទោសយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ»។
ការរួមចំណែករបស់ស្រ្តីមេម៉ាយក្រីក្រ។ 41 លោកអង្គុយទល់មុខរតនាគារ ហើយសង្កេតមើលរបៀបដែលហ្វូងមនុស្សដាក់លុយចូលក្នុងរតនាគារ។ អ្នកមានជាច្រើនដាក់ប្រាក់ច្រើន។ 42 ស្ត្រីមេម៉ាយក្រីក្រម្នាក់ក៏មកដាក់កាក់តូចពីរដែលមានតម្លៃប៉ុន្មានសេន។ 43 ទ្រង់ត្រាស់ហៅពួកសិស្សមកឯទ្រង់ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលទៅគេថា អាម៉ែន ខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា ស្ត្រីមេម៉ាយកំសត់ម្នាក់នេះបានយកប្រាក់ច្រើនជាងអ្នករួមចំណែកឯទៀតក្នុងរតនាគារទៅទៀត។ 44 ព្រោះពួកគេបានបរិច្ចាគទាំងអស់ពីទ្រព្យសម្បត្តិលើសរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែនាងបានរួមចំណែកពីភាពក្រីក្ររបស់នាង បានរួមចំណែកទាំងអស់ដែលនាងមាន គឺចិញ្ចឹមជីវិតទាំងមូល»។
______________________________________________________________
Manuel Silveira 