ជំពូកទី 13 នៃវិវរណៈពេញលេញនៃអាថ៌កំបាំង

______________________________________________________________

______________________________________________________________

ឈរ​ស្មោះ​ត្រង់​ពេល​មាន​ការ​បៀតបៀន។

______________________________________________________________

ជំពូកទី 13


1 កាល​លោក​កំពុង​ចេញ​ពី​តំបន់​ព្រះវិហារ មាន​សិស្ស​ម្នាក់​ទូល​ព្រះអង្គ​ថា៖ «លោក​គ្រូ មើល​ទៅ តើ​ថ្ម​អ្វី និង​អគារ​អ្វី!»។ ២ ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គាត់​ថា៖ «តើ​អ្នក​ឃើញ​អគារ​ដ៏​អស្ចារ្យ​ទាំង​នេះ​ទេ? វា​នឹង​មិន​មាន​ថ្ម​មួយ​នៅ​សេសសល់​លើ​ថ្ម​មួយ​ទៀត​ដែល​នឹង​មិន​ត្រូវ​បោះ​ចោល​ឡើយ»។

៣ ពេល​គាត់​កំពុង​អង្គុយ​លើ​ភ្នំ​ដើម​អូលីវ ទល់​មុខ​តំបន់​ព្រះវិហារ ពេត្រុស យ៉ាកុប យ៉ូហាន និង​អនទ្រេ​បាន​សួរ​គាត់​ជា​ឯកជន ៤ «សូម​ប្រាប់​យើង​ខ្ញុំ​ផង តើ​ការ​នេះ​នឹង​កើត​ឡើង​នៅ​ពេល​ណា ហើយ​នឹង​មាន​ទី​សំគាល់​យ៉ាង​ណា នៅ​ពេល​ការ​ទាំង​អស់​នេះ​ជិត​ដល់។ មក​ដល់​ទី​បញ្ចប់?” 5 ព្រះយេស៊ូ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​គេ​ថា៖ «កុំ​ឲ្យ​អ្នក​ណា​បោក​បញ្ឆោត​អ្នក​រាល់​គ្នា​ឡើយ។ 6 មនុស្ស​ជា​ច្រើន​នឹង​មក​ក្នុង​នាម​ខ្ញុំ ដោយ​ពោល​ថា “ខ្ញុំ​នេះ​ហើយ” ហើយ​គេ​នឹង​បោក​បញ្ឆោត​ជា​ច្រើន។ ៧ ពេល​អ្នក​ឮ​អំពី​សង្គ្រាម និង​សេចក្ដី​រាយការណ៍​អំពី​សង្គ្រាម កុំ​ភ័យ​ខ្លាច​ឡើយ។ រឿងបែបនេះត្រូវតែកើតឡើង ប៉ុន្តែវាមិនទាន់ដល់ទីបញ្ចប់នៅឡើយទេ។ ៨ ប្រជាជាតិ​នឹង​ក្រោក​ឡើង​ប្រឆាំង​នឹង​ប្រជាជាតិ និង​រាជាណាចក្រ​ប្រឆាំង​នឹង​រាជាណាចក្រ។ វា​នឹង​មាន​រញ្ជួយ​ដី​ពី​កន្លែង​មួយ​ទៅ​កន្លែង​មួយ ហើយ​នឹង​មាន​ទុរ្ភិក្ស។ ទាំងនេះគឺជាការចាប់ផ្តើមនៃការឈឺចាប់ពលកម្ម។

៩ «ប្រយ័ត្ន​ខ្លួន​ឯង។ ពួកគេនឹងប្រគល់អ្នកទៅតុលាការ។ អ្នក​នឹង​ត្រូវ​វាយ​ដំ​នៅ​ក្នុង​សាលា​ប្រជុំ។ អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ត្រូវ​ចោទ​ប្រកាន់​នៅ​ចំពោះ​មុខ​អភិបាល និង​ស្ដេច​ដោយ​សារ​ខ្ញុំ ជា​សាក្សី​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ពួក​គេ។ ១០ ប៉ុន្តែ​ដំបូង​ឡើយ ដំណឹង​ល្អ​ត្រូវ​តែ​ផ្សាយ​ដល់​គ្រប់​ជាតិ​សាសន៍។ 11 ពេល​គេ​នាំ​អ្នក​ទៅ​វិញ ហើយ​ប្រគល់​អ្នក​ទៅ កុំ​ខ្វល់​ខ្វាយ​ជា​មុន​អំពី​ពាក្យ​ដែល​អ្នក​ត្រូវ​និយាយ។ ប៉ុន្តែ ចូរនិយាយអ្វីដែលនឹងផ្តល់ឱ្យអ្នកនៅម៉ោងនោះ។ ដ្បិត​អ្នក​រាល់​គ្នា​មិន​មែន​ជា​អ្នក​ដែល​កំពុង​តែ​និយាយ​ទេ គឺ​ជា​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ។ ១២ បង​ប្រុស​នឹង​ប្រគល់​បង​ប្អូន​ទៅ​ស្លាប់ ហើយ​ឪពុក​កូន​របស់​គាត់ កូន​នឹង​ក្រោក​ឡើង​ប្រឆាំង​នឹង​ឪពុក​ម្ដាយ ហើយ​សម្លាប់​ចោល។ ១៣ អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ត្រូវ​ស្អប់ ដោយ​ព្រោះ​ឈ្មោះ​ខ្ញុំ។ ប៉ុន្តែ​អ្នក​ណា​ដែល​តស៊ូ​រហូត​ដល់​ចុង​បំផុត​នឹង​បាន​សង្គ្រោះ។

១៤ «កាល​ណា​អ្នក​រាល់​គ្នា​ឃើញ​សេចក្ដី​គួរ​ស្អប់​ខ្ពើម​ដ៏​គួរ​ស្អប់​ខ្ពើម​ឈរ​នៅ​កន្លែង​ដែល​គេ​មិន​គួរ (ទុក​ឲ្យ​អ្នក​អាន​យល់) នោះ​អ្នក​នៅ​ស្រុក​យូដា​ត្រូវ​រត់​ទៅ​ឯ​ភ្នំ ១៥ ហើយ​អ្នក​ដែល​នៅ​លើ​ដំបូល​ផ្ទះ​មិន​ត្រូវ​ចុះ​ទៅ​ណា​ឡើយ ផ្ទះ​របស់​គាត់ ១៦ និង​អ្នក​នៅ​វាល​ស្រែ មិន​ត្រូវ​ត្រឡប់​ទៅ​យក​អាវ​គាត់​វិញ​ឡើយ។ 17 វេទនា​ដល់​ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃ​ពោះ និង​ស្ត្រី​បំបៅ​ដោះ​កូន​នៅ​សម័យ​នោះ។ 18 ចូរ​អធិស្ឋាន​កុំ​ឲ្យ​រឿង​នេះ​កើត​ឡើង​ក្នុង​រដូវរងា។ ១៩ត្បិត​គ្រា​នោះ​នឹង​មាន​ទុក្ខ​លំបាក​ដូច​ជា​មិន​មាន​តាំង​ពី​ការ​ចាប់​ផ្ដើម​នៃ​ការ​បង្កើត​របស់​ព្រះ​រហូត​ដល់​ឥឡូវ​នេះ​ក៏​មិន​មាន​ដែរ។ 20 ប្រសិនបើ​ព្រះអម្ចាស់​មិន​បាន​កាត់បន្ថយ​ថ្ងៃ​ទាំងនោះ​ទេ នោះ​គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​បាន​សង្គ្រោះ​ឡើយ ប៉ុន្តែ ដើម្បី​ជា​ប្រយោជន៍​ដល់​ពួក​អ្នក​រើស​តាំង​ដែល​ទ្រង់​បាន​ជ្រើស​រើស នោះ​ទ្រង់​បាន​បន្ថយ​ថ្ងៃ។ 21 បើ​អ្នក​ណា​ប្រាប់​អ្នក​ថា មើល​ចុះ! មើល​ចុះ គាត់​នៅ​ហ្នឹង!» មិន​ជឿ។ ២២ មេស្ស៊ីក្លែងក្លាយ និងព្យាការីក្លែងក្លាយនឹងក្រោកឡើង ហើយនឹងធ្វើទីសំគាល់ និងការអស្ចារ្យ ដើម្បីបំភាន់ បើសិនជាអាច នោះពួកអ្នករើសតាំង។ ២៣ ប្រយ័ត្ន! ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកទាំងអស់ជាមុន។

២៤ «ប៉ុន្តែ នៅ​គ្រា​នោះ​បន្ទាប់​ពី​សេចក្ដី​វេទនា​នោះ។

ព្រះអាទិត្យនឹងងងឹត,

ហើយព្រះច័ន្ទនឹងមិនផ្តល់ពន្លឺរបស់វាទេ
25 ហើយ​ផ្កាយ​នឹង​ធ្លាក់​ពី​លើ​មេឃ
ហើយអំណាចនៅលើមេឃនឹងញ័រ។

26ពេល​នោះ គេ​នឹង​ឃើញ ‹កូន​មនុស្ស​យាង​មក​ក្នុង​ពពក› ដោយ​ឫទ្ធានុភាព និង​សិរីល្អ​ដ៏​អស្ចារ្យ 27 រួច​ទ្រង់​នឹង​ចាត់​ពួក​ទេវតា​ចេញ​មក ហើយ​ប្រមូល​ពួក​អ្នក​រើស​តាំង​ពី​ខ្យល់​ទាំង​បួន ចាប់​តាំង​ពី​ចុង​ផែនដី​រហូត​ដល់​ចុង​បំផុត នៃមេឃ។

២៨ «រៀន​មេរៀន​ពី​ដើម​ឧទុម្ពរ។ ពេល​មែក​របស់​វា​ទន់​ហើយ​ពន្លក អ្នក​ដឹង​ថា​រដូវ​ក្ដៅ​ជិត​មក​ដល់​ហើយ។ 29 ដូច​គ្នា​ដែរ ពេល​ឃើញ​ហេតុការណ៍​ទាំង​នេះ​កើត​ឡើង ចូរ​ដឹង​ថា​គាត់​នៅ​ជិត​មាត់​ទ្វារ។ 30 អាម៉ែន ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នក​ថា ជំនាន់​នេះ​នឹង​មិន​កន្លង​ផុត​ទៅ​ឡើយ រហូត​ទាល់​តែ​រឿង​ទាំង​នេះ​បាន​កើត​ឡើង។ 31 ស្ថានសួគ៌ និងផែនដីនឹងរលាយបាត់ទៅ ប៉ុន្តែពាក្យរបស់ខ្ញុំនឹងមិនរលាយបាត់ឡើយ។

32 «ប៉ុន្តែ​ក្នុង​ថ្ងៃ​នោះ ឬ​ម៉ោង​នោះ គ្មាន​នរណា​ដឹង​ឡើយ ទាំង​ទេវតា​នៅ​ស្ថានសួគ៌ ឬ​ព្រះបុត្រា​ឡើយ គឺ​មាន​តែ​ព្រះបិតា​ប៉ុណ្ណោះ។ 33 ប្រយ័ត្ន! ប្រយ័ត្ន! អ្នកមិនដឹងថាពេលណានឹងមកដល់ទេ។ ៣៤ ប្រៀប​ដូច​ជា​អ្នក​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​បរទេស។ គាត់​ចេញ​ពី​ផ្ទះ ហើយ​ដាក់​អ្នក​បម្រើ​ឲ្យ​មើល​ការ​ខុស​ត្រូវ ម្នាក់ៗ​ធ្វើ​ការ ហើយ​បង្គាប់​អ្នក​យាម​ទ្វារ​ឲ្យ​ចាំ​យាម។ 35 ដូច្នេះ ចូរ​ចាំ​យាម; អ្នក​រាល់​គ្នា​មិន​ដឹង​ថា​ម្ចាស់​ផ្ទះ​មក​ដល់​ពេល​ណា​ទេ មិន​ថា​ពេល​ល្ងាច ឬ​ពាក់​កណ្ដាល​អធ្រាត្រ ឬ​នៅ​ក្អែក ឬ​ពេល​ព្រឹក​ឡើយ។ 36 សូម​កុំ​ឲ្យ​គាត់​មក​ភ្លាម ហើយ​រក​ឃើញ​អ្នក​កំពុង​ដេក​លក់។ ៣៧ សេចក្ដី​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ថា ចូរ​ចាំ​យាម!»។

______________________________________________________________

This entry was posted in ខ្មែរ and tagged . Bookmark the permalink.