ជំពូកទី 15 នៃវិវរណៈពេញលេញនៃអាថ៌កំបាំង

______________________________________________________________

______________________________________________________________

ការ​ប្រកាស​អាកាសធាតុ​របស់​មេទ័ព​ថា ព្រះយេស៊ូវ​ជា​ព្រះរាជបុត្រា​នៃ​ព្រះ ជា​ផ្លែឈើ​ប្រោសលោះ​ដំបូង​គេ​បាន​អះអាង​យ៉ាង​ច្បាស់ ហើយ​បាន​លាតត្រដាង​នូវ​អាថ៌កំបាំង​នៃ​ព្រះយេស៊ូវ ។

______________________________________________________________

ជំពូកទី 15

ព្រះយេស៊ូនៅចំពោះមុខលោកពីឡាត។ 1 ពេល​ព្រឹក​មក ពួក​នាយក​បូជាចារ្យ​ជាមួយ​នឹង​ពួក​ចាស់ទុំ និង​ពួក​អាចារ្យ ពោល​គឺ​ក្រុមប្រឹក្សា​ជាន់​ខ្ពស់​ទាំងមូល​បាន​ប្រជុំ​ក្រុម​ប្រឹក្សា។ គេ​បាន​ចង​ព្រះយេស៊ូ នាំ​ព្រះអង្គ​ចេញ​ទៅ ហើយ​ប្រគល់​ព្រះអង្គ​ទៅ​អោយ​លោក​ពីឡាត។ ២ ពីឡាត​សួរ​គាត់​ថា៖ «តើ​អ្នក​ជា​ស្ដេច​សាសន៍​យូដា​ឬ?»។ គាត់​និយាយ​ទៅ​គាត់​ជា​ការ​ឆ្លើយ​តប​ថា “អ្នក​និយាយ​ដូច្នេះ​មែន”។ ៣ ពួក​នាយក​បូជាចារ្យ​ចោទ​លោក​អំពី​រឿង​ជា​ច្រើន។ ៤ ពីឡាត់​បាន​សួរ​គាត់​ម្ដង​ទៀត​ថា៖ «តើ​អ្នក​មិន​មាន​ចម្លើយ​ទេ? មើលថាតើពួកគេចោទប្រកាន់អ្នកប៉ុន្មាន” ។ ៥ ព្រះយេស៊ូវ​មិន​បាន​ឆ្លើយ​អ្វី​ទៀត​ឡើយ ដូច្នេះ​ហើយ​បាន​ជា​លោក​ពីឡាត់​ងឿង​ឆ្ងល់។

ទោសនៃការស្លាប់។ ៦ ឥឡូវ​នេះ​នៅ​ក្នុង​ឱកាស​នៃ​បុណ្យ​នោះ គាត់​ធ្លាប់​ដោះលែង​អ្នក​ទោស​ម្នាក់​ដែល​ពួក​គេ​បាន​សុំ។ ៧ ពេល​នោះ បុរស​ម្នាក់​ឈ្មោះ​បារ៉ាបាស​ត្រូវ​ជាប់​គុក​ជាមួយ​នឹង​ពួក​ឧទ្ទាម​ដែល​បាន​ធ្វើ​ឃាត​ក្នុង​ការ​បះបោរ។ ៨ ហ្វូង​មនុស្ស​បាន​មក​មុខ ហើយ​ចាប់​ផ្ដើម​ទូល​សូម​ទ្រង់​ឲ្យ​ធ្វើ​សម្រាប់​ពួក​គេ​ដូច​ដែល​លោក​ធ្លាប់​ទម្លាប់។ ៩ ពីឡាត​ឆ្លើយ​ថា៖ «តើ​អ្នក​ចង់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ដោះលែង​ស្តេច​យូដា​ដល់​អ្នក​ឬ?»។ ១០ ត្បិត​គាត់​បាន​ដឹង​ថា វា​ដោយ​សារ​សេចក្តី​ច្រណែន​ដែល​ពួក​សង្ឃ​បាន​ប្រគល់​គាត់។ ១១ ប៉ុន្តែ ពួក​នាយក​បូជាចារ្យ​បាន​ញុះញង់​ហ្វូង​មនុស្ស​ឲ្យ​ដោះលែង​បារ៉ាបាស​ជំនួស​វិញ។ ១២ ពីឡាត​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​គេ​ម្ដង​ទៀត​ថា៖ «ដូច្នេះ តើ​អ្នក​ចង់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​អ្វី​នឹង [បុរស​ដែល​អ្នក​ហៅ] ជា​ស្ដេច​សាសន៍​យូដា? 13 គេ​ស្រែក​ម្ដង​ទៀត​ថា «ឆ្កាង​វា»។ ១៤ ពីឡាត​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​គេ​ថា៖ «ហេតុ​អ្វី? តើគាត់បានធ្វើអាក្រក់អ្វី? ពួកគេគ្រាន់តែស្រែកខ្លាំងៗថា “ឆ្កាងគាត់”។ ១៥ ដូច្នេះ លោកពីឡាតដោយប្រាថ្នាចង់ផ្គាប់ចិត្តហ្វូងមនុស្ស លោកក៏ដោះលែងបារ៉ាបាសទៅពួកគេ ហើយបន្ទាប់ពីលោកបានវាយព្រះយេស៊ូហើយ ក៏ប្រគល់លោកទៅឆ្កាង។

ការចំអកដោយទាហាន។ ១៦ ទាហាន​នាំ​គាត់​ចេញ​ទៅ​ក្នុង​វាំង ពោល​គឺ​បន្ទាយ ហើយ​ប្រមូល​ក្រុម​ទាំង​មូល។ 17 ពួកគេស្លៀកពាក់ពណ៌ស្វាយ ហើយត្បាញមកុដបន្លា ដាក់លើគាត់។ ១៨ ពួកគេ​ចាប់​ផ្ដើម​ជំរាបសួរ​លោក​ថា៖ «សូម​ជំរាប​សួរ​ស្ដេច​សាសន៍​យូដា!»។ ១៩ ហើយ​បន្ត​វាយ​ក្បាល​គាត់​ដោយ​ដើម​ត្រែង ហើយ​ស្ដោះ​ទឹកមាត់​ដាក់​គាត់។ ពួកគេបានលុតជង្គង់ថ្វាយបង្គំព្រះអង្គ។ ២០ ហើយ​កាល​គេ​ចំអក​ឲ្យ​លោក​ហើយ គេ​ក៏​ដោះ​អាវ​ពណ៌​ស្វាយ​ចេញ ស្លៀក​សម្លៀក​បំពាក់​របស់​លោក ហើយ​នាំ​លោក​ចេញ​ទៅ​ឆ្កាង។

ផ្លូវនៃឈើឆ្កាង។ 21 ពួកគេ​បាន​ជួយ​អ្នក​ដើរ​កាត់​ម្នាក់​ឈ្មោះ​ស៊ីម៉ូន ជា​ជន​ជាតិ​ស៊ីរ៉ែន ដែល​កំពុង​មក​ពី​ប្រទេស ដែល​ជា​ឪពុក​របស់​អាឡិចសាន់ឌឺ និង​រូហ្វូស ដើម្បី​សែង​ឈើ​ឆ្កាង​របស់​គាត់។

ការឆ្កាង។ 22 គេ​នាំ​គាត់​ទៅ​កន្លែង​កុលកូថា (ដែល​ត្រូវ​បាន​បកប្រែ​ថា Place of the Skull)។ 23 គេ​ឲ្យ​ស្រា​ទំពាំង‌បាយជូរ​ដល់​គាត់ ប៉ុន្តែ​គាត់​មិន​បាន​យក​ទេ។ ២៤ បន្ទាប់​មក គេ​ឆ្កាង​គាត់ ហើយ​ចែក​សម្លៀក​បំពាក់​របស់​គាត់ ដោយ​ចាប់​ឆ្នោត​ឲ្យ​គេ​មើល​ថា​គួរ​យក​អ្វី។ 25 គឺ​ម៉ោង​ប្រាំបួន​ព្រឹក ពេល​គេ​ឆ្កាង​គាត់។ 26  សិលាចារឹក​នៃ​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​គាត់​មាន​សរសេរ​ថា «ស្ដេច​សាសន៍​យូដា»។ 27 ជាមួយគាត់ ពួកគេបានឆ្កាងអ្នកបដិវត្តពីរនាក់ ម្នាក់នៅខាងស្តាំរបស់គាត់ និងម្នាក់ទៀតនៅខាងឆ្វេងរបស់គាត់។ [28 ]  29  អស់​អ្នក​ដែល​ដើរ​កាត់​តាម​នោះ​បាន​ជេរ​ប្រមាថ​គាត់ ទាំង​គ្រវី​ក្បាល ហើយ​និយាយ​ថា​៖ ​«​អេ! អ្នក​ដែល​នឹង​បំផ្លាញ​ព្រះវិហារ​បរិសុទ្ធ ហើយ​សង់​ឡើង​វិញ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​បី​ថ្ងៃ 30 សូម​សង្គ្រោះ​ខ្លួន​ដោយ​ចុះ​ពី​ឈើ​ឆ្កាង»។ ៣១ ដូចគ្នាដែរ ពួកនាយកបូជាចារ្យ ជាមួយនឹងពួកអាចារ្យ បានចំអកឱ្យគាត់ក្នុងចំណោមពួកគេ ហើយនិយាយថា៖ «គាត់បានសង្គ្រោះអ្នកដទៃ គាត់មិនអាចជួយសង្គ្រោះខ្លួនឯងបានទេ។ ៣២ សូម​ឲ្យ​ព្រះមេស្ស៊ី ជា​ស្ដេច​នៃ​សាសន៍​អ៊ីស្រាអែល​ចុះ​ពី​ឈើ​ឆ្កាង​ឥឡូវ​នេះ ដើម្បី​ឲ្យ​យើង​បាន​ឃើញ ហើយ​ជឿ»។ អ្នក​ដែល​ត្រូវ​គេ​ឆ្កាង​ជា​មួយ​ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​បន្ត​ធ្វើ​បាប​ព្រះអង្គ​ដែរ។

ការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ 33 នៅពេលថ្ងៃត្រង់ ភាពងងឹតបានមកពេញទឹកដីរហូតដល់ម៉ោងបីរសៀល។ 34 ហើយ​នៅ​ម៉ោង​បី ព្រះ‌យេស៊ូ​បន្លឺ​សំឡេង​យ៉ាង​ខ្លាំង​ថា៖ «អេឡូ អេឡូ លេម៉ា សាបាកថានី? ដែលបកប្រែថា “ព្រះនៃទូលបង្គំ ព្រះនៃទូលបង្គំ ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់បោះបង់ចោលទូលបង្គំ?” ៣៥  អ្នក​ឈរ​មើល​ខ្លះ​ដែល​បាន​ឮ​និយាយ​ថា​៖ «មើល​ទៅ គាត់​ហៅ​អេលីយ៉ា»។ ៣៦ ក្នុងចំណោមពួកគេម្នាក់បានរត់យកអេប៉ុងត្រាំជាមួយស្រា ដាក់វានៅលើដើមត្រែង រួចឲ្យគាត់ផឹកដោយនិយាយថា៖ «ចាំមើល តើអេលីយ៉ាមកយកគាត់ចុះឬអត់»។ ៣៧ ព្រះយេស៊ូវ​បាន​បន្លឺ​សំឡេង​យ៉ាងខ្លាំង ហើយ​ដកដង្ហើម​ចុងក្រោយ។ ៣៨ ស្បៃ​នៃ​ទីសក្ការៈ​ត្រូវ​រហែក​ជា​ពីរ​ពី​លើ​ទៅ​ក្រោម។ ៣៩ ពេល​នាយ​ទាហាន​ដែល​ឈរ​ទល់​មុខ​គាត់ ឃើញ​គាត់​ដក​ដង្ហើម​ចុង​ក្រោយ គាត់​ក៏​និយាយ​ថា៖ «អ្នក​នេះ​ពិត​ជា​បុត្រ​របស់​ព្រះ​មែន!»។ 40  ក៏មានស្ត្រីសម្លឹងមើលពីចម្ងាយផងដែរ។ ក្នុង​ចំណោម​ពួក​គេ​មាន​នាង​ម៉ារី ជា​អ្នក​ស្រុក​ម៉ាក់ដាឡា នាង​ម៉ារី​ជា​ម្ដាយ​របស់​យ៉ាកុប និង​យ៉ូសែស និង​សាឡូមេ។ ៤១ ស្ត្រី​ទាំង​នេះ​បាន​ដើរ​តាម​គាត់ ពេល​គាត់​នៅ​ស្រុក​កាលីឡេ ហើយ​បម្រើ​គាត់។ មាន​ស្ត្រី​ជា​ច្រើន​នាក់​ទៀត​បាន​មក​ជា​មួយ​នឹង​លោក​ទៅ​ក្រុង​យេរូសាឡិម។

ការបញ្ចុះសពព្រះយេស៊ូវ។ ៤២ ពេល​ល្ងាច​ហើយ តាំង​ពី​ថ្ងៃ​រៀប​ចំ ជា​ថ្ងៃ​មុន​ថ្ងៃ​សប្ប័ទ ៤៣ យ៉ូសែប​ពី​ស្រុក​អើរីម៉ាថេ ជា​សមាជិក​កិត្តិយស​នៃ​ក្រុម​ប្រឹក្សា ដែល​កំពុង​រង់ចាំ​ព្រះ​រាជាណាចក្រ​ព្រះ បាន​មក​ជួប​ពីឡាត់​ដោយ​ក្លាហាន ហើយ​សួរ សម្រាប់រូបកាយរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ ៤៤ លោកពីឡាតភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងដែលគាត់បានស្លាប់ទៅហើយ។ គាត់​ហៅ​នាយ​ទាហាន​មក​សួរ​គាត់​ថា តើ​ព្រះយេស៊ូវ​បាន​សុគត​ឬ​ទេ? ៤៥ ហើយ​ពេល​គាត់​ដឹង​ពី​នាយ​ទាហាន គាត់​ក៏​ប្រគល់​សព​ឲ្យ​យ៉ូសែប។ ៤៦ ដោយ​បាន​ទិញ​ក្រណាត់​ទេសឯក​មួយ​ហើយ គាត់​ក៏​យក​គាត់​ចុះ រុំ​គាត់​ដោយ​ក្រណាត់​ទេសឯក ហើយ​ដាក់​ក្នុង​ផ្នូរ​ដែល​ត្រូវ​បាន​កាត់​ចេញ​ពី​ថ្ម។ បន្ទាប់​មក គាត់​បាន​រមៀល​ថ្ម​ទល់​មុខ​ច្រក​ចូល​ផ្នូរ។ 47 ម៉ារៀ ម៉ាក់ដាឡា និង​ម៉ារៀ ជា​ម្ដាយ​របស់​យ៉ូសេ បាន​មើល​កន្លែង​ដែល​គាត់​ត្រូវ​គេ​បញ្ចុះ។

______________________________________________________________

This entry was posted in ខ្មែរ and tagged . Bookmark the permalink.