______________________________________________________________
______________________________________________________________
មានបុរសអ្នកមានម្នាក់ស្លៀកពាក់ពណ៌ស្វាយ និងក្រណាត់ទេសឯក ហើយរស់នៅយ៉ាងប្រណីតជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ នៅមាត់ទ្វាររបស់គាត់ មានអ្នកសុំទានម្នាក់ឈ្មោះឡាសារ មានដំបៅ ហើយចង់ស៊ីរបស់ដែលធ្លាក់ពីតុរបស់អ្នកមាន។ សូម្បីតែឆ្កែក៏មកលិតដំបៅវាដែរ។
«ដល់ពេលដែលអ្នកសុំទានស្លាប់ ហើយទេវតាក៏នាំគាត់ទៅខាងអ័ប្រាហាំ។ សេដ្ឋីក៏ស្លាប់ទៅ ហើយត្រូវគេបញ្ចុះ។ នៅស្ថានសួគ៌ ជាកន្លែងដែលគាត់រងទុក្ខ គាត់ងើបមុខឡើង ហើយឃើញអ័ប្រាហាំពីចម្ងាយ មានឡាសារនៅក្បែរគាត់។ ដូច្នេះ គាត់បានហៅគាត់ថា៖ «លោកអ័ប្រាហាំអើយ សូមអាណិតមេត្តាខ្ញុំ ហើយចាត់ឡាសារឲ្យជ្រលក់ចុងម្រាមដៃគាត់ក្នុងទឹក ហើយធ្វើឲ្យអណ្ដាតខ្ញុំត្រជាក់ ព្រោះខ្ញុំឈឺក្នុងភ្លើងនេះ»។
ប៉ុន្តែអ័ប្រាហាំបានឆ្លើយថា៖ «កូនអើយ ចូរចាំថាក្នុងមួយជីវិតរបស់អ្នក អ្នកបានទទួលរបស់ល្អ ហើយឡាសារបានទទួលរបស់អាក្រក់ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ គាត់បានសម្រាលទុក្ខនៅទីនេះ ហើយអ្នករាល់គ្នាឈឺចាប់។ ក្រៅពីរឿងទាំងអស់នេះ រវាងយើងនិងអ្នកមានច្រកដ៏ធំមួយបានដាក់នៅកន្លែង ដូច្នេះអ្នកដែលចង់ចេញពីទីនេះទៅអ្នកមិនអាចបាន ហើយក៏មិនអាចឆ្លងកាត់ពីទីនោះមកយើងបានដែរ»។
គាត់ឆ្លើយថា៖ «ដូច្នេះឪពុកអើយ សូមចាត់ឡាសារទៅក្រុមគ្រួសារខ្ញុំចុះ ដ្បិតខ្ញុំមានបងប្អូនប្រាំនាក់។ សូមឲ្យលោកព្រមានពួកគេ ដើម្បីកុំឲ្យពួកគេមកដល់កន្លែងមានទារុណកម្មនេះផង»។
អ័ប្រាហាំឆ្លើយថា៖ «គេមានម៉ូសេ និងហោរា។ ឱ្យពួកគេស្តាប់ពួកគេ»។
លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនមែនលោកអ័ប្រាហាំទេលោកឪពុក ប៉ុន្តែបើអ្នកណាម្នាក់ដែលនៅរស់ពីស្លាប់ទៅឯពួកគេ នោះគេនឹងប្រែចិត្ត»។
លោកមានប្រសាសន៍ទៅគាត់ថា៖ «ប្រសិនបើពួកគេមិនស្តាប់តាមលោកម៉ូសេ និងព្យាការីទេ នោះគេនឹងមិនជឿឡើយ ទោះជាមាននរណាម្នាក់រស់ឡើងវិញក៏ដោយ»។ (លូកា ១៦:១៩-៣១)
______________________________________________________________
រឿងប្រៀបប្រដូចរៀបរាប់អំពីទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកមាននិងអ្នកសុំទានម្នាក់ឈ្មោះឡាសារ។ រឿងប្រៀបប្រដូចគឺជាការនិទានរឿងពិត ឬការស្រមើស្រមៃដែលបង្ហាញពីសេចក្តីពិតខាងវិញ្ញាណ ឬខាងសីលធម៌។
ទ្រព្យសម្បត្តិដ៏ស្មោះត្រង់មិនអាក្រក់ ឬមើលងាយទេ ហើយភាពក្រីក្រមិនមែនជាការធានានៃសេចក្តីសង្រ្គោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវលើកពីអាកប្បកិរិយាប្រកបដោយសីលធម៌ដែលមានឥទ្ធិពលលើការស្វែងរករបស់ព្រះ។ ព្រះយេស៊ូវបានត្រាស់ហៅពរដល់ជនក្រីក្រ ស្រេកឃ្លាន និងយំ មិនមែនដោយសារភាពក្រីក្រទេ ប៉ុន្តែដោយសារអាកប្បកិរិយាខាងសីលធម៌ ភាពក្រីក្ររក្សាទុក ឬចិញ្ចឹមជីវិត។ ហើយអ្នកមានដូចជាមិនសប្បាយចិត្ត (លូកា ៦:២៤-២៦) ពីព្រោះទ្រព្យសម្បត្តិអាចធ្វើឲ្យជំនឿ និងខាងវិញ្ញាណចុះខ្សោយ។
មនុស្សម្នាក់អាចក្លាយជាអ្នកមាន ហើយមានបេះដូងសម្រាប់អ្នកក្រ បណ្តុះការផ្ដាច់ខ្លួន ភាពរាបទាប និងសប្បុរស ហើយម្នាក់ទៀតអាចជាអ្នកក្រ ប៉ុន្តែមានបេះដូងដែលគ្មានសប្បុរសធម៌ ឬបន្ទាបខ្លួន។ ឡាសារ និងអ័ប្រាហាំមានវាសនាដូចគ្នា ព្រោះស្រឡាញ់ព្រះ ហើយបានផ្ដាច់ខ្លួនពីពិភពលោក។
រឿងប្រៀបប្រដូចរំឭកយើងថា មនុស្សសម្រេចចិត្តលើផែនដីរវាងឋានសួគ៌ ឬឋាននរក។ ស្វែងរកឋានសួគ៌!
______________________________________________________________
Manuel Silveira 