______________________________________________________________
______________________________________________________________
ក្តីសង្ឃឹមគឺជាគុណធម៌ខាងទ្រឹស្ដីដែលយើងស្វែងរកស្ថានសួគ៌ ដាក់ការទុកចិត្តរបស់យើងលើព្រះគ្រីស្ទ ហើយពឹងផ្អែកលើព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ក្តីសង្ឃឹមឆ្លើយតបទៅនឹងការស្វែងរកសុភមង្គលរបស់មនុស្សសម្រាប់ក្តីសង្ឃឹម ទ្រទ្រង់មនុស្ស រំដោះគាត់ពីការបាក់ទឹកចិត្ត ការពារគាត់ពីភាពអាត្មានិយម និងនាំគាត់ទៅស្ថានសួគ៌។
ព្រះយេស៊ូបានបើកសម្ដែងសេចក្ដីសង្ឃឹមក្នុងភាពស្រស់ស្អាត ដោយប្រកាសថាអស់អ្នកដែលរងទុក្ខនៅផែនដីបានពរនៅស្ថានសួគ៌។ សេចក្ដីសង្ឃឹមនេះ «មិនខកបំណងឡើយ» (រ៉ូម ៥:៥) ពីព្រោះព្រះយេស៊ូវបានចម្រើន «ជាអ្នកនាំមុខក្នុងនាមយើង» (ហេព្រើរ ៦:១៩-២០) ហើយយើងសង្ឃឹមថានឹងស៊ូទ្រាំ «ដល់ទីបញ្ចប់» (ម៉ាថាយ ១០:២២)។ ដើម្បីទៅដល់ឋានសួគ៌។
ព្រះបានសន្យានឹងយើងនូវមធ្យោបាយនៃសេចក្តីសង្គ្រោះ ហើយក្តីសង្ឃឹមគឺជាយុថ្កានៃព្រលឹងដែលបានទទួលក្នុងពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក ហើយបានសម្តែង និងពង្រឹងក្នុងការអធិស្ឋាន ឧទាហរណ៍ « នគរទ្រង់បានមក » ក្នុងការអធិស្ឋានរបស់ព្រះអម្ចាស់ ។
សេចក្តីជំនឿគឺជាភាពល្អឥតខ្ចោះរបស់បញ្ញា ហើយក្តីសង្ឃឹមគឺជាភាពល្អឥតខ្ចោះរបស់ឆន្ទៈ។ ក្តីសង្ឃឹមគឺជាសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នារបស់ព្រះ ដែលជាវត្ថុចុងក្រោយនៃក្តីសង្ឃឹម ហើយគ្រប់មធ្យោបាយដើម្បីរីកចម្រើនក្នុងការញែកជាបរិសុទ្ធគឺជាវត្ថុនៃក្តីសង្ឃឹមកម្រិតមធ្យម។
______________________________________________________________
Manuel Silveira 