______________________________________________________________

______________________________________________________________

Një i panjohur rreth të pesëdhjetave më afrohet papritur, kur u largova nga vendi im për t’u rreshtuar për Kungimin në pjesën e prapme të Kishës Dominikane të Shën Piut V, në Providence, RI – përballë Kampusit të Kolegjit Providence – më 8 gusht 2012.

“Është shumë ftohtë këtu! Po largohesh nga Kisha?” më pyeti ai. “Jo, po rreshtohem për Kungimin,” u përgjigja.

Temperatura ishte e rehatshme, por ishte shumë ngricë, dhe ndjeva valën e të ftohtit të cilën e perceptova si një shenjë shpirtërore.

“Çfarë duhet të bëj tani?” pyeti ai. “A po merr Kungimin? Rresht,” sugjerova. “Je katolik?”

“Jam, por nuk kam praktikuar për një kohë të gjatë,” u përgjigj i panjohuri. “Ndoshta duhet të marrësh Kungimin pasi të konsultohesh me një prift,” i rekomandova. Burri u trishtua sepse tërhiqej nga Eukaristia si një gjilpërë busulle për Polin e Veriut.

“Çfarë po bën në radhë?” më pyeti ai. “Po marr Jezusin,” iu përgjigja. “A je shumë i etur për Jezusin?”

“Po, jam…” pohoi ai menjëherë.
“Rreshtohuni, merrni Jezusin dhe konsultohuni me një prift, sa më shpejt të jetë e mundur,” e këshillova unë.

Ne ishim dy kunguesit e fundit. Kremtuesi më dha Kungimin, pastaj zbriti me një mikpritës për të takuar të huajin.

“Çfarë duhet të bëj?” e pyeti ai kremtuesin. “Jeni katolik, zotëri?” pyeti dominikani. “Jam, por nuk kam praktikuar për një kohë të gjatë.”

“A keni etje për Zotin?”

“Po, kam shumë etje!” u përgjigj i huaji.

Ata biseduan shkurtimisht dhe e vura re dominikanin duke bërë shenjën e kryqit në ballin e kunguesit dhe duke i vendosur një mikpritës në gojë.

Kunguesi e pyeti kremtuesin “Çfarë duhet të bëj?” “Ta gëlltis mikpritësin,” u përgjigj ai.

I shtangur, u ktheva në vendin tim i rrethuar nga një mburojë Hiri.

“Faleminderit. Jam shumë i lumtur!” I huaji më tha me gëzim pas meshës. “Si mund të vazhdoj të shijoj këtë paqe dhe lumturi?” pyeti ai. “Pyesni kremtuesin për udhëzime shpirtërore gjatë orës shoqërore”, sugjerova unë.

Kush ishte ai burrë misterioz?

______________________________________________________________

______________________________________________________________

U largova nga Kisha e Shën Piut V i mahnitur, i gëzuar dhe i frymëzuar pas festës së Shën Dominikut më 8 gusht 2012.

“Manuel, shumë besimtarë ishin në kishë, por Njeriu i Etur për Zotin të zgjodhi ty për udhëzim eukaristik. Dua që të tërheqësh njerëz tek Unë. Triniteti i Shenjtë po të përgatit përmes Vuajtjes për një mision fisnik në Kishën Katolike Romake.

Ndiq Shkencat e Zotit, sepse Shkencat e Njeriut forcojnë intelektin tënd në këtë botë kalimtare, por Shkencat e Zotit të japin mençuri të përjetshme. Kur studion Shkencat e Zotit, unë të jap reagime dhe Hir të vazhdueshëm. Vazhdo t’i dëgjosh dominikanët, sepse ata janë të mprehtë në gjuhë dhe intelekt, dhe marrin pjesë në Eukaristi.

Manuel, unë jam Fryma e Shenjtë dhe të kisha thënë: “Vuajtja jote është thesari yt”. Zoti dëshiron të krijojë një aleancë me ty që Satani nuk do të guxojë ta sfidojë. Dorëzohu tek Unë dhe Unë do të të udhëheq në misionin tënd.”

Unë i dorëzohem Frymës Tënde të Shenjtë!

____________________________________________________________