______________________________________________________________

______________________________________________________________

De ziekenzalving kan bijdragen aan de genezing van patiënten of hen voorbereiden op de dood. De Heilige Geest vernieuwt het vertrouwen en geloof van de patiënt in God en sterkt hem tegen wanhoop, angst, verleidingen en ontmoediging bij het overwegen van de dood.

De ziekenzalving heeft vijf effecten:

• De vereniging van de zieke met het lijden van Christus, tot zijn eigen welzijn en dat van de gehele Kerk
• De versterking, vrede en moed om het lijden door ziekte of ouderdom op christelijke wijze te verdragen
• De vergeving van zonden, indien de zieke deze niet via het sacrament van de boete heeft kunnen verkrijgen
• Het herstel van de gezondheid, voor zover dit bijdraagt ​​aan het heil van de ziel
• De voorbereiding op de overgang naar het eeuwig leven; de gehele katholieke Kerk vraagt ​​God om het lijden te verlichten, zonden te vergeven en de stervende naar het eeuwig heil te leiden.

De ziekenzalving kan meermaals worden ontvangen door iedere volwassen katholiek die ziek is of in gevaar verkeert door ziekte of ouderdom. Ook kan het sacrament worden toegediend om God te vragen om genezing voor een katholiek die lijdt als gevolg van misbruik, alcoholisme, drugsverslaving of psychische aandoeningen. Een patiënt kan het sacrament ontvangen vóór of tijdens een chirurgische ingreep.

Katholieken kunnen het sacrament individueel of gezamenlijk ontvangen – thuis, in het ziekenhuis, in een instelling, op het slagveld of tijdens een mis. De zalfolie is doorgaans olijfolie die op Witte Donderdag door een bisschop is gezegend: “Zend de kracht van uw Heilige Geest, de Trooster, in deze kostbare olie. Laat deze olie een geneesmiddel zijn voor allen die ermee gezalfd worden; genees hen naar lichaam, ziel en geest, en bevrijd hen van elk lijden.”

Ik heb een toediening van de ziekenzalving bijgewoond. De priester bad, las een bijbelgedeelte, legde vervolgens zijn handen op het hoofd van de stervende en bad in stilte. Tot slot maakte hij met de heilige olie een kruisteken op het voorhoofd en in de handpalmen van de stervende. Het geheel duurde minder dan 10 minuten.

Gebed en zalving met olie vormen de kern van dit sacrament. Priesters houden vóór de plechtigheid rekening met de toestand en de wensen van de zieke. Zij kunnen de communie uitreiken aan de zieke en aan de aanwezige katholieken, en de dienst afsluiten met een gebed en een algemene zegen.

De Katholieke Kerk volgt hiermee de zorg van Jezus voor zieken, aangezien genezing een essentieel onderdeel was van de zending van de apostelen: “Hij riep de twaalf bij zich en begon hen twee aan twee uit te zenden… zij zalfden vele zieken met olie en genazen hen.” (Marcus 6,7-13)

Het Tweede Vaticaans Concilie benadrukte dat dit sacrament een vorm is van gezamenlijk gebed en mededogen.

• Het sacrament is een viering van de gemeenschap
• Ziekte omvat meer dan alleen lichamelijk ongemak
• De zalving geneest ons door middel van geloof

Boetesacrament, eucharistie en ziekenzalving zijn, in deze volgorde, de laatste sacramenten die aan een stervende worden toegediend. De laatste communie wordt ‘viaticum’ genoemd. Als de stervende niet kan biechten, wordt de absolutie onder voorwaarde van berouw verleend. Priesters of bisschoppen kunnen het boetesacrament, de eucharistie en de ziekenzalving toedienen; buitengewone bedieners van de eucharistie mogen het viaticum uitreiken.

______________________________________________________________