Cuireann Máire Eagla ar Shátan

______________________________________________________________

______________________________________________________________

Tá an Mhaighdean Mhuire cumhachtach i gcogaíocht spioradálta mar gheall ar fhuath na ndeamhan di, agus bíonn scaoll orthu faoina hachainí. Cuireann Sátan díograis di go dian.

Nocht Dia do Shátan go dtiocfadh a bhua deiridh ó bhean, go mbrúfadh Muire é, nuair a spreag sé Ádhamh agus Éabha chun peaca. Tá Sátan ag ionsaí an chine dhaonna go fíochmhar mar go bhfuil a chuid ama ag dul in éag i bhfiascó.

______________________________________________________________

Ba é Lúcifear an créatúr is foirfe de réir nádúir; is í Muire an créatúr is foirfe de réir grásta.

Thruaill Lúcifear é féin trí easumhlaíocht; naomhaigh Muire í féin trí umhlaíocht.

Theastaigh ó Lúcifear a bheith ina rí, ag diúltú freastal, agus sa deireadh ní dhearna sí aon rud; theastaigh ó Mháire a bheith ina haon rud, ag iarraidh freastal, agus sa deireadh corónaíodh í mar Bhanríon na bhFlaitheas.

Thit an chéad réalta, Lúcifear, ón bhfeirmeamaint aingeal; ardaíodh an dara réalta, Muire.

Thit an chéad réalta a bhí ina spiorad go dtí an talamh; chuaigh an dara réalta a bhí ina daonna suas go dtí na bhFlaitheas.

Ní raibh Lúcifear ag iarraidh glacadh le Mac Dé déanta ina dhuine; chuir an Mhaighdean Mhuire fáilte roimhe ina broinn.

Is créatúr spioradálta é Lúcifear a rinne níos measa é féin ná beithíoch sa deireadh; is duine í Muire a rinne níos fearr ná aingeal sa deireadh.


______________________________________________________________

Dúirt an tAthair Gabriel Amorth nach maireann, iar-Phríomh-Easarcach na Róimhe, gurb é Sátan an t-eagla is mó roimh Mhuire, Críost agus an Pápa Eoin Pól II. “Cén fáth a bhfuil níos mó eagla ort roimh Mhuire ná roimh Chríost?” “Táim níos náirithe nuair a bhuailtear mé ag bean ná ag Críost,” a d’fhreagair Sátan an t-easarcach.

“Tá cumhachtaí gnáth agus neamhghnácha ag deamhain,” a dúirt an tAthair Amorth. Is éard atá sa chéad cheann ná cathú daoine a scaradh ó Dhia le titim isteach san Ifreann, agus is éard atá sa dara ceann ná seilbh, crá, obsession, agus áitiú tithe, ainmhithe nó rudaí.

______________________________________________________________

This entry was posted in Gaeilge and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply