Kristo sa Samaria

_________________________________________________________


_________________________________________________________

Sa gayo’y iniwan ng babae ang kaniyang banga ng tubig, at napasa bayan, at sinabi sa mga tao, Magsiparito kayo, tingnan ninyo ang isang lalake, na nagsabi sa akin ng lahat ng mga bagay na aking ginawa: mangyayari kayang ito ang Cristo? Nagsilabas sila sa bayan, at nagsisiparoon sa kaniya.

Samantala ay ipinamamanhik sa kaniya ng mga alagad, na nangagsasabi, Rabi, kumain ka. Datapuwa’t sinabi niya sa kanila, Ako’y may pagkaing kakanin na hindi ninyo nalalaman. Ang mga alagad nga ay nangagsangusapan, May tao kayang nagdala sa kaniya ng pagkain? Sinabi sa kanila ni Jesus, Ang pagkain ko ay ang aking gawin ang kalooban ng sa akin ay nagsugo, at tapusin ang kaniyang gawa. Hindi baga sinasabi ninyo, May apat na buwan pa, at saka darating ang pagaani? narito, sa inyo’y aking sinasabi, Itanaw ninyo ang inyong mga mata, at inyong tingnan ang mga bukid, na mapuputi na upang anihin. Ang umaani ay tumatanggap ng upa, at nagtitipon ng bunga sa buhay na walang hanggan; upang ang naghahasik at ang umaani ay mangagalak kapuwa. Sapagka’t dito’y totoo ang kasabihan, Isa ang naghahasik, at iba ang umaani. Kayo’y sinugo ko upang anihin ang hindi ninyo pinagpagalan: iba ang nangagpagal, at kayo’y siyang nagsipasok sa kanilang pinagpagalan.

At marami sa mga Samaritano sa bayang yaon ang sa kaniya’y nagsisampalataya dahil sa salita ng babae, na nagpatotoo, Sinabi niya sa akin ang lahat ng mga bagay na aking ginawa. Kaya nang sa kaniya’y magsidating ang mga Samaritano, ay sa kaniya’y ipinamanhik nila na matira sa kanila: at siya’y natira roong dalawang araw. At lalo pang marami ang mga nagsisampalataya sa kaniya dahil sa kaniyang salita; At sinabi nila sa babae, Ngayo’y nagsisisampalataya kami, hindi dahil sa iyong pananalita: sapagka’t kami rin ang nakarinig, at nalalaman naming ito nga ang Tagapagligtas ng sanglibutan. (Juan 4:28-42)

Iniwan ng Samaritano ang kanyang palayok sa balon ni Jacob at pumunta sa lungsod na sinasabing nakilala niya ang isang lalaki “na nagsabi sa kanya ng lahat ng bagay na kanyang ginawa.” Tinanong niya ang komunidad: “Hindi ba ito si Kristo, hindi ba?”

Ang mga tao ng Sicar ay umalis sa lungsod patungo sa balon ni Jacob upang mahanap Siya. Samantala, sinubukan ng mga alagad na hikayatin si Jesus na kumain ng pagkaing dinala nila. Alam ng Panginoon na ang kanilang edukasyon sa panahong ito ay mas mahalaga kaysa sa Kanyang kagutuman. Ipinaliwanag niya: “Mayroon akong pagpapakain na higit sa akin: upang maisakatuparan ang plano kung saan ako ipinadala ng Diyos.”

Si Hesus ay gumugol ng dalawang araw sa Sicar na nagtuturo sa mga tapat na tao sa komunidad. Maraming Samaritano ang naniwala sa Kanya at naging pangunahing paksa para sa ebanghelisasyon. Naniwala sila noong una base sa testimonya ng babae. Ang mga kababaihan ay hindi maaaring kumilos bilang mga legal na saksi, ngunit ang kanyang patotoo ay napakalakas kaya nalampasan ang kultural na hadlang na iyon. Ang mga Samaritano ay nagsaya sa dalawang mahalagang araw kasama ang Diyos dahil patuloy silang humihiling sa Kanya na manatili sa kanila. Napagtanto nila na si Hesus ang Tagapagligtas ng mundo at kanilang Tagapagligtas din!

Napansin ng unang Simbahan ang tagumpay ng ebanghelyo sa mga Samaritano.

At ang mga karamiha’y nangagkakaisang nangakikinig sa mga bagay na sinasalita ni Felipe, pagkarinig nila, at pagkakita ng mga tanda na ginawa niya. sa maraming may mga karumaldumal na espiritu, ay nangagsilabas sila, na nangagsisisigaw ng malakas na tinig: at maraming lumpo, at pilay, ang pinagaling. At nagkaroon ng malaking kagalakan sa bayang yaon. (Gawa 8:6-8)

Nang mabalitaan nga ng mga apostol na nangasa Jerusalem na tinanggap ng Samaria ang salita ng Dios, ay sinugo nila sa kanila si Pedro at si Juan: Na nang sila’y makalusong, ay ipinanalangin nila sila, upang kanilang tanggapin ang Espiritu Santo. Sapagka’t ito’y hindi pa bumababa sa kanino man sa kanila: kundi sila’y nangabautismuhan lamang sa pangalan ng Panginoong Hesus. Nang magkagayo’y ipinatong sa kanila ang kanilang mga kamay, at kanilang tinanggap ang Espiritu Santo. (Gawa 8:14-17)

 

_________________________________________________________

This entry was posted in Pilipino and tagged . Bookmark the permalink.